uit het leven van mama Jes

Fotomodellen gezocht!

2012-02-01T22:50:00.000+01:00

Fotomodellen gezocht!

Voor een fotoshoot binnenkort ben ik weer op zoek naar fotomodellen. Een heel rijtje dit keer.... Lijkt het jou/jullie wat (serieus!) laat het me dan weten. Het gaat nu niet om een hele dag foto's maken, maar hoogstens een paar uurtjes.
Wie zoek ik:

Een single onder de 40,
een stel van twee (fulltime) werkende mensen zonder kinderen,
twee keer een gezin met kinderen,
een single van 40+,
een koppel tweeverdieners van 40+,
twee keer een gepensioneerd stel.

Ben je geinteresseerd, laat het me weten.

Weer een bruiloft!

2012-01-30T22:56:00.001+01:00

Afgelopen zaterdag trouwde mijn oudste zus. Het was een supermooie dag met een stralend bruidspaar!

Hier alvast één voorproefje.....

buikreportage

2011-12-31T13:38:00.001+01:00

Een paar weken geleden mocht ik bij een vriendin mijn allereerste 'buikshoot' maken!!! Geweldig om te doen. Inmiddels is haar zoontje Tobias geboren, dus nu kan ik jullie mee laten genieten!

... dit was dus een van de redenen dat 't nog niet eerder kon:) Dan zou de hele wereld al weten dat het een jongetje is!

fijne feestdagen

2011-12-21T22:21:00.000+01:00

Over een schoon huis en je trots doorslikken

2011-12-14T23:05:00.000+01:00

Al een aantal jaar denken we er af en toe over, maar de trots lag in de weg. Want een mama van 3 kids die maar 8 uur per week werkt moet toch haar eigen huis makkelijk schoon kunnen houden?! Ja, misschien zou dat wel moeten kunnen, maar mij lukte het niet. En misschien wel vooral omdat ik gewoon absoluut niet van poetsen houd.
En dus loop ik altijd achter de feiten aan. Er zijn periodes dat 't geweldig gaat (voor mijn doen dan;)), maar er zijn veel meer periodes dat 't weer versloft. En dan denk je zo af en toe.... zouden we dan toch maar.. een poetsvrouw?
Nee! Zei ik dan. Want die kosten geld én ik hoor dat toch zelf te kunnen. En te doen.
En zo 'modderde' ik dan met ups en downs jarenlang door.
En nu is de knop toch om! Morgen komt ze! Voor het eerst. De knop is vooral om omdat het de komende maanden voor deze mama wel heel erg druk gaat worden. Ik ga - weer - een compleet boek vormgeven en ook nog eindredacteuren. Ik ben ceremoniemeester op de bruiloft van mijn zus. Ik moet ook nog een compleet familietijdschrift vormgeven (en dat gaat dan niet over 15 bladzijdes ofzo...) Ik moet m'n gewone werk doen dat inmiddels ook nog wel wat meer dan 8 uur in beslag neemt. Ik ga af en toe een beetje 'Tupperen' tussendoor, maar vooral voor de ontspanning.
De komende maanden zal ik toch zeker 4 van de 7 avonden werken, waaraan dan ook. En dan nog overdags tussen de bedrijven door...
Zo sprak ik vorige week met een vriendin over de poetskwestie en die vertelde dat haar zus dringend op zoek is naar een gezinnetje om te poetsen. Om de andere week, voor relatief weinig geld! Yes! Gisteren belde ze en vroeg: zal ik donderdag maar meteen beginnen? Nou daar zeg ik geen nee tegen! Dus morgen is ze er.
En ik verheug me er echt op! Het geld dat zij kost, verdien ik drie dubbel en dwars terug met al het werk dat ik deze winter extra moet doen. En die uren dat ik niet meer hoef te poetsen, kan ik lekker een gezellige mama zijn die niet bijna altijd bezig hoeft te zijn - hopelijk....
En straks, na maart 2012... dan bekijken we of we het zo willen laten of dat ik, als de grote drukte afgelopen is, weer zelf ga poetsen:)

Tup tup tupperen

2011-12-09T15:01:00.000+01:00

Ik heb me laten strikken door een vriendin om ook eens als Tupperware-demonstratrice aan de slag te gaan. Althans, om het eens te proberen:-)

Ik dacht vroeger altijd: Tupperware, dat zijn die schaaltjes die mijn moeder heeft. De laatste tijd heb ik wel ontdekt dat het veel meer is dan dat. Ik ben vooral een groot fan van alle bak- en mixproducten van Tupperware, maar er zijn ook heel veel geweldige producten om in je magnetron overheerlijke dingen te koken.

En de Tupperware-party's van vroeger; die zijn er niet meer. Tegenwoordig organiseren we heerlijke kookstudio's, waar we iets heerlijks bereiden in de oven of de magnetron.

En aangezien ik gek ben op lekkere dingen koken of bakken, leek het me wel heel erg leuk om het ook eens te proberen. Dus als je dit leest en je woont niet al te vreselijk ver weg en het lijkt jou ook wel eens leuk om bij jou thuis iets lekkers bereid te krijgen: laat het me weten! Ik ben best bereid om een stukje te rijden, maar ga niet naar de andere kant van het land:)

Je hebt geen enkele koopverplichting ofzo... je nodigt gewoon wat familie en/of vriendinnen uit en met z'n allen maken we dan wat lekkers klaar.

Trouwalbum af!

2011-10-17T23:25:00.000+02:00

Vandaag kreeg ik eindelijk het trouwalbum van JK en L af.... lang aan gewerkt; een en ander mis gegaan, maar ik vind het erg mooi geworden! Nu nog even afwachten tot het van de drukker komt. Hier een paar bladzijden om mee te genieten!

Dit vind ik een van de meest geweldige foto's;-)

... wat een schatjes toch, die drie zo samen:)

Een enorm karwei,... maar altijd weer mooi om te doen, zo'n album maken!

Jonathan 5 jaar! Ridderfeest

2011-09-29T23:27:00.000+02:00

Maandag werd Jonathan 5 jaar! Een geweldige mijlpaal, die natuurlijk ook voor het eerst met een echt kinderfeestje werd gevierd! Maar het begon allemaal vrijdag, met het bakken van de kasteeltaart...

Christy keek mee op het aanrecht en bespaarde mij wat afwas:)

Zaterdag vierden we Jonathans verjaardag met de familie, en zaterdag mocht Jonathan ook alvast onze cadeautjes uitpakken. En zo lief: 's ochtends vroeg kroop hij bij ons in bed en hij vroeg niet meteen naar z'n cadeautjes,... nee hij was zo nieuwsgierig naar zijn riddertaart!!! Wat een schatje toch:)

Blij jarig manneke

Samen het grote cadeau tillen...

's middags, toen alle visite er was, de vijf kaarsjes op de kasteeltaart uitblazen - met een echte draak!

En gisteren was dan het kinderfeestje. Natuurlijk moest het van Jonathan een ridderfeestje worden, dus hadden papa en mama zich flink uitgesloofd. Voor alle ridders had ik een cape genaaid en we hadden schilden gemaakt, die beplakt werden met een prachtig wapen van een ridder of een draak, die ze hier aan het kleuren zijn. De fanatiekelingen hebben gewoon een half uur lang enthousiast gekleurd!! Er kwamen mooie kunstwerkjes uit!

De taart was nog niet op; de mooie bovenkant was bewaard gebleven, dus konden er nogmaals kaarsjes geblazen worden en werd nu dan toch de draak in stukken gesneden..

... en toen gingen de ridders mee naar buiten, naar het bos; gewapend met schilden, riddercapes en knapzakjes met rantsoenen voor onderweg.

... daar gingen we speerwerpen...

... en nog meer speerwerpen ...

En lanssteken. Net zoals in de geweldige film 'a knight's tale', waar we van tevoren een paar korte stukjes uit hadden laten zien om de jongens te laten zien hoe je een 'echte' riddder wordt

Lanssteken was verreweg het populairste spel en leverde leuke plaatjes op:)

Boogschieten leek ons ook wel leuk.. maar helaas was de boog te slecht en bleek het ook een té moeilijk spelletje voor jongens van 5.

Maar snoephappen en slootje rennen kon natuurlijk wel!

En toen op zoek naar een reusachtige ridderschat: een grote koffer vol met goud!

de buit mocht eerlijk verdeeld worden over alle knapzakjes

.... en die zaten echt goed vol!

oke.. nog één keertje lanssteken dan...

En toen terug naar huis, lekker pannenkoeken eten en tot slot tot ridder geslagen worden. Een echt ridderdiploma kregen ze mee als aandenken.

Het was geweldig om dit feestje te organiseren! De jongens hebben echt heeeeel erg genoten en papa en mama ook hoor.

... hoewel we vannacht wel héél erg goed geslapen hebben:)

kippenvel

2011-08-31T21:27:00.002+02:00

Agnus Dei, een liedje van Michael W. Smith was altijd al een van mijn favorieten. Maar als je hoort hoe dit jongetje dat lied zingt... ongelofelijk mooi. Echt kippenvel. Luister en geniet!

Ochtendgenieten

2011-08-28T20:03:00.005+02:00

Thijsje slaapt sinds een paar weekjes in een peuterbedje, dat hij van z'n grote nicht Amy heeft gekregen. Hij vindt het helemaal geweldig dat hij zelf in - en uit - z'n bedje kan klimmen en maakt vooral van dat laatste gretig gebruik;). Zo vinden we hem zomaar bij Jonathan op de kamer, waar hij al een tijdje aan het kletsen was na bedtijd, of loopt hij bij Christy binnen ...

's Ochtends komt hij ook zelf uit bed wanneer hij wakker wordt, en dan kruipt hij nog even heerlijk bij papa en mama in bed. Net een beetje te vroeg na m'n smaak (zo tussen 6 en half 7), maar verder eigenlijk heel erg genieten. Tussenin, of - meestal - net zoals toen hij nog een klein baby'tje was, lekker op z'n buikje bij mama op haar buik.
Zo ook vanochtend. Om kwart over zes kwam hij binnen, lag eerst nog een tijdje tussenin, kreeg alvast z'n ochtendfles melk en kroop daarna nog even lekker bij mij op m'n buik. Lekker kroelen en lekker genieten van dat lieve warme ventje zo dichtbij...

Tot ik ineens nog iets warms voelde. En iets nats! En iets wat heel smerig stonk! Mijn kleine Thijsje is nogal verkouden en had de totale inhoud van zijn fles melk daardoor over z'n mama uitgekotst. Thijsje eronder, mama eronder, bed eronder.

Einde genieten??

Nou eigenlijk niet echt hoor; want toen gingen we maar samen douchen terwijl papa het bed afhaalde. En samen onder de douche is ook gewoon gezellig:)

En daarna is het genieten dan toch wel afgelopen, want dan komt al die smerige was die je moet uitspoelen en uitwassen enzo.... bah was is kots toch smerig!

Thijsje bleek echt niet ziek, want eenmaal beneden had hij beretrek. En hoe leer je een ventje van 2 dat hij voorzichtig en met kleine hapjes moet eten? Een kwart bolletje past best in z'n geheel in je mondje. En als mama het dan toch maar in kleine stukjes maakt om je voorzichtiger te laten eten, dan stop je toch gewoon alle stukjes tegelijk in je mondje?!

Kleine jongetjes worden groot

2011-08-23T21:40:00.000+02:00

Afgelopen maandag was de vakantie voor de kinderen weer voorbij. Jonathan ging naar groep 2, Christy ging weer naar de peuterspeelzaal en Thijsje mocht ook mee voor de eerste keer.

1

Ik was zo benieuwd hoe hij het zou vinden. Hij had er heel veel zin in en had het al de hele zomervakantie over het feit dat 'ie na de vakantie naar de peuterspeelzaal mocht.
Maandagmiddag was het dan zover. Ik moest even twijfelen, want Jonathan moet om 13.00 uur op school zijn en bij de peuterspeelzaal mag je ze tussen 12.45 en 13.00 uur brengen... wie moet eerst?

Uiteindelijk toch maar Thijsje en Christy eerst... en hopen dat 'ie niet teveel moeite zou hebben met afscheid nemen. Geheel tegen hun gewoonte in aten de kids tussen de middag binnen tien minuten hun bordje leeg! Ze waren zo enthousiast dat we al om 12.40 bij de peuterspeelzaal voor de deur stonden. Thijs liep naar binnen, naar de autootjes, draaide zich om, zwaaide en zei: 'Dag mama!' Oftewel in zijn woorden: ophoepelen mama, ik wil hier blijven!

Geweldig:) Echt leuk om te zien hoeveel zin hij had. Dat betekende dus dat ik al om 12.45 met Jonathan bij school stond! Zo snel heb ik alles nog nooit gedaan tussen de middag.

... en nu hoop ik dat Thijsje het geweldig blijft vinden!

Stil

2011-08-19T23:34:00.003+02:00

Gisteravond en vanavond keek ik nog eens naar de indrukwekkende film Schindlers List. Terwijl ik dit typ, vraag ik me ineens af of ik hier al niet eens eerder over geblogd heb... weet het niet meer.

Ik ben er helemaal stil van. Van de onvoorstelbare wreedheid van sommige nazi's, en van de onvoorstelbare goedheid van zo'n man. Iemand die letterlijk bergen verzette om levens te redden. 1100 Joden heeft hij gered van een zekere dood in Auschwitz.

Aan het eind van de oorlog moet hij vluchten voor zijn leven. Maar voordat hij afscheid neemt van 'zijn' Joden, krijgt hij een prachtige ring cadeau, gemaakt uit liefde en uit de gouden tanden van de mensen die hij redde... met daarin een tekst uit de Talmoed: hij wie één leven redt, redt de wereld. En dan breekt hij in tranen uit... hij kijkt naar zijn luxe auto en zegt: hiermee had ik er nog 10 kunnen redden; met m'n gouden dasspeld nog wel een of twee... ontroostbaar is hij.

Tranen met tuiten rolden over m'n wangen...
en nu ben ik gewoon stil.

En dan denk ik bij mezelf...: wat heb ik over voor mensen die verloren gaan?

zomaar een gedachte die God in mij plantte volgens mij... eentje om over na te blijven denken.
En voor wie Schindler's list nog nooit gezien heeft: die moet je écht zien!

Vakantiekiekjes

2011-08-17T21:34:00.000+02:00

We zijn net terug van twee heerlijke vakantieweken en ik was meteen enthousiast aan de slag gegaan met ons vakantiefotoalbum. Deze drie spreads had ik in gedachten na een avondje buiten genieten in Hinterschmiding. Uiteraard met tekst... maar wat heb ik toch een schatjes;-)

Jonathan,... zo lief en zo stoer:-) (rechts is zijn stoere blik!)

Christy.... kan zo heerlijk enthousiast zijn en genieten!

Thijsje... geniet lekker mee - op z'n eigen manier!

Bruiloft met buikgriep

2011-06-29T21:24:00.000+02:00

Afgelopen vrijdag mocht ik de fotograaf zijn op een heel bijzondere bruiloft. Overbuurman JK trouwde met zijn Leida. Eigenlijk waren ze in januari al voor het stadhuis getrouwd, maar nu, op een prachtige junidag, trouwden ze voor de kerk en deden we een mooie reportage. Een bijzondere bruiloft, omdat afgelopen jaar JK's eerste vrouw overleed. Ik heb er nog over geblogd: http://mamajesje.blogspot.com/2010/01/verbijsterd.html.

Deze dag merkte ik ook weer dat bidden echt helpt! Want twee minuten voordat ik de deur uit zou gaan naar de overbuurtjes, moest ik rennen naar de wc: buikgriep! Ik zei: 'Heer, ik heb gewoon een wonder nodig, want ik wil voor JK en Leida een mooie fotoreportage maken, wilt U mij helpen om dat te doen!'

... en tijdens de reportage ging het gewoon geweldig! Nergens last van. Daarna kon ik gelukkig een uurtje gaan liggen, waarna ik weer lekker opgeknapt was om de tweede helft van de maaltijd en de kerkdienst te fotograferen!

Hieronder wat kiekjes:-)

't is niet altijd makkelijk om met drie kinderen erbij een reportage te doen. Wanneer kijken ze nou ooit leuk, vooral als ze het niet echt naar hun zin hebben? Gelukkig had ik wat leuke zaken in mijn tas gestopt, zoals deze bellenblazers. Voor de kinderen een leuk moment tussen al die foto's door;-)

... ik vind die blik van JK zo leuk:)

Gaaf autootje he... vooral dat nummerbord vond ik een erg leuke vondst!

.. we deden iets wat streng verboden was: drie kinderen in de auto van oom en tante zetten:-)

Willen ze foto's maken op een molen; blijken ze allebei hoogtevrees te hebben! En dan is zo'n molen best hoog! Gelukkig ging het best goed;)

mooi, zo'n raampje!

... er staan zelfs twee molens in Tholen! Deze konden we vanaf de grond bekijken!

fotoverslagje van een paar dagen Ponyparkcity - véél foto's!

2011-06-17T19:58:00.003+02:00

Een korte midweek ponyparkcity... gewoon om er even lekker uit te zijn met de kids na alle drukte van de afgelopen maanden. En ook om te kijken of het iets voor ons - en voor de kids zou zijn! Want het leek allemaal geweldig op de website en in de folder... hoe zou het in het echt zijn...?

Dinsdagmiddag kwamen we aan en mocht Jonathan meteen met papa het 'paardje' ophalen: Whisky! In ponyparkcity heeft elk gezin z'n eigen pony... je mag 'm 's morgens ophalen in de stal en voor 17.30 weer terugbrengen. Nu een paar eerste spannende minuutjes, vond Jonathan het al snel helemaal geweldig! En gisteren, op de laatste dag, kon hij al zelf 'sturen' (zoals hij dat noemt;-),.... trots dattie is!

Ook Thijsje heeft een paar metertjes gemaakt, maar vond het toch nog best wel spannend.

En natuurlijk gingen we ook een dagje naar Attractiepark Slagharen - want dat hoort erbij natuurlijk. Een treintje bracht ons zo van ponyparkcity naar Slagharen en ook daar hebben de kids met volle teugen genoten - en wij dus ook;-)
In deze achtbaan hierboven is Jonathan een stuk of 10 keer geweest.... geen wachtrij!

En verder vermaakten we ons vooral in de attracties voor de allerkleinsten:)

... en ook dat was leuk hoor...

héél leuk!

En wat het vakantiepark betreft; en ons huisje. Eerlijk gezegd overtrof het mijn verwachtingen gewoon! Alles zag er tot in de kleinste details geweldig uit. De aankleding van het park en het 'citygedeelte', waar de winkel was en de saloon, en het badhuis (zwembad) etc... allemaal in countrystijl. Maar ook onze eigen 'ranchhouse'... wouw wat was die mooi! De meeste meubels had ik zo mee naar huis willen nemen;-)
Hier zie je mijn lieverd heerlijk op de bank zitten,... gemaakt van die stoere houten palen/balken en echt met een superdik kussen - zat en lag heerlijk!

En die muur is toch ook gewoon leuk!

De kinderslaapkamer.... een driepersoons stapelbed! De eerste nacht kostte het wat tijd voordat ze sliepen, want dit was natuurlijk wel een heel avontuur; maar daarna hebben ze goed geslapen:-)

De eethoek in de keuken... die had ik echt zo achterin de auto willen gooien (als dat zou passen;-)).... natuurlijk zitten stoelen lekkerder dan banken, maar wie geeft daar nou om als banken/krukjes er zo gaaf uitzien?;-)

Donderdag was 'kleine Billy' onze pony van de dag. Een supermak paardje, waar vooral Jonathan en Christy tussen de buien door (regenbuien en kotsbuien - want Jonathan was ziek geworden) heerlijk op hebben gereden.

... even lachen naar papa met de camera

Zo zag onze ranchhouse er van buiten uit... genoeg plek om te grazen voor kleine Billy!

En deze groeiden overal in het park - heb je ooit zoveel denneappels (of hoe ze dan ook mogen heten) aan een boom gezien? Ik vond het echt indrukwekkend!

Donderdagmiddag was Jonathan goed ziek; maar nadat hij even had geslapen wilde hij toch wel héél graag naar de show, want daar zou Zorro ook komen. Wat voelde hij zich ellendig,... hij spuugde tussendoor nog twee keer (in een chipszakje dan maar;-)), maar bleef toch om Zorro te zien! En gelukkig, toen het eten er eenmaal allemaal uit was, voelde hij zich weer een heel stuk beter en reed kleine Billy weer helemaal zelf terug naar ons huisje.

cowboy!

... en Zorro!!!

Helemaal zelf terugrijden - en daarachter zie je een van de gave gebouwen in ponyparkcity

Door alle regen waren de zandpaden vol komen te liggen met plassen! Helemaal geweldig toch?? Thijsje was bijna niet vooruit te branden, tot hij van plas naar plas mocht rennen om er doorheen te stampen!

Zeker!! Over een paar jaar, als Jonathan een jaar of 8 is, willen we zeker nog een keertje terug! Dan hebben de kids meer de leeftijd om alles te mogen en te kunnen en zullen ze nóg meer genieten - als ze dan nog van paardjes houden;)

... o ja,... en sinds vanmiddag lijkt Jonathan weer helemaal de oude te zijn:)

Een dag lang fotograferen: werken en véél genieten....:-)

2011-06-11T23:57:00.002+02:00

Vandaag mocht ik in opdracht van mijn vader weer een serie foto's maken. Ik vroeg mijn lieve gastouder en haar gezin als model en zo togen we met z'n allen vandaag naar de stad voor een uitgebreide fotosessie. Behalve een hoop 'werkfoto's'...

zoals deze

en deze...

Leverde het ook vooral een héél gezellige dag op met heel veel plezier en ook heel veel plezierige foto's... zoals deze hierboven:-)

... en deze...

en deze pracht actiefoto!

We gingen eigenlijk een ijsje eten, maar eerst hebben alle kinderen - en de grote kinderen;-) - een hele tijd genoten van deze geweldige trapleuning-glijbaan...

... om daarna alsnog aan een lekker ijsje te beginnen...

... en zo krijg je een werk- en plezierfoto in één!

.. mama en dochter

en we hadden de smaak goed te pakken... als we dan toch zo lekker bezig zijn, dan doen we toch gewoon ook nog even een leuke familieshoot in het plaatselijke park? en Jonathan en Christy kruipen er af en toe gewoon tussen op de foto:-)

... kijk, ik doe wel even voor hoe jullie voor deze boom moeten gaan zitten!

drie zussen

... en hun papa en mama

fotomodelletje Christy

wel een heel gave boom om leuke foto's op te maken!

't was echt een geweldig leuke dag, met hele leuke modellen!

we waren wel lekker afgedraaid aan het eind van de dag, maar het was zeker een groot succes! Dus al mijn modellen: dank jullie wel voor vandaag! En jullie krijgen natuurlijk de foto's van mij... binnenkort:-)

pret met christy en papa!

2011-05-23T22:36:00.000+02:00

... even wat foto's van onze prinses... want soms het het zoo genieten omdat zij zo geniet! Dus geniet mee:)

Christy probeert te vliegen:)

... kijk papa.... (straal straal).... ik vlieg!

lekker kroelen en genieten!

(l)

... wat hou ik van ze!!

Christy's gebedje

2011-05-18T10:37:00.000+02:00

Mama is geveld door keelontsteking. Sindsdien bidt Christy dagelijks voor mij bij het eten en bij het naar bed gaan.

'Lieve Here Jezus,
Dankuwel voor de mooie dag van vandaag
dankuwel dat Jonathan naar school mocht gaan en ik naar de peuterspeelzaal
dankuwel dat mama ziek is,
wilt U haar snel weer beter maken.'

Treinavontuur

2011-05-12T13:49:00.000+02:00

... ik had nog overwogen om iemand te vragen ons naar de bus te brengen of naar de trein, maar de kinderen waren zo enthousiast 's morgens en we waren al zo snel helemaal klaar met alles, dat ik besloot toch maar gewoon te gaan lopen. Voor mij is het 10 tot 12 minuten flink doorstappen, dus ik besloot drie kwartier van tevoren weg te gaan, het wandeltempo van mijn kids kennende;-) En geen buggy mee, dus Thijsje moest ook lopen en ook al stapt hij flink door met zijn kleine beentjes van nog geen 2 jaar oud,... dit was toch wel een flinke afstand.

Jonathan is normaal altijd de langzaamste van het stel. Hij kletst, hij kletst nog meer, kijkt om zich heen en heeft gewoon geen zin in doorlopen. Behalve vrijdag dan! Hij rende de hele weg vooruit, samen met z'n zusje die 'm op de hielen zat! En Thijsje dribbelde er vrolijk achteraan; hij wilde niet eens m'n hand vasthouden. Zo kon het gebeuren dat we na een dik kwartier al bij de bushalte stonden en vervolgens 25 minuten op de bus moesten wachten!!

Gelukkig voor de kids was er een werkman een enorm diep gat aan het graven om bij wat kabels in de grond te geraken. Nadat ze eerst vijf minuten moed hadden verzameld om er heen te durven lopen; hebben ze de rest van de wachttijd besteed met kijken naar zijn vorderingen. Dus dat verliep ook alvast soepeltjes:)
In de bus vermaakten ze zich ook kostelijk en eenmaal in de trein waren het vooral de andere reizigers die zich goed vermaakten. Kiekeboe spelen met een flirtend Thijsje tussen twee stoelen door; met Christy praten die aan iedereen elke twee minuten verkondigde dat we óók nog naar de Mc Donalds gingen na het treinen... Het ging echt heel erg goed! Zelfs het overstappen, hoewel die ellenlange stationstrappen niet echt geschikt zijn voor kleine ukkies,.. daar konden we wel een kleine vijf minuten per trap voor uittrekken.

Na een gezellige middagstop bij een vriendin in Utrecht Lunetten, waar we heerlijk hebben gepicknict en in de speeltuin speelden en de mama's weer eens konden bijkletsen na een half jaar, vertrok onze trein weer naar Utrecht. Daar moesten we even wachten, en wat is er dan leuker dan in zo'n piepklein hokje te kruipen om een groepspasfoto van ons allen te maken? 't Kostte even wat tijd, maar we kregen een grappige foto, waar Thijsje helaas half vanaf viel. Na die fotoperikelen konden we zo in de trein naar Apeldoorn stappen. En daar moesten we op zoek naar een bus die langs de Mc Donalds zou rijden,....:-)

Dat was geen probleem. Wel de wachttijd bij de Mc... pfffff.....
Nu zijn mijn kids helemaal niet zulke goede eters. Zelfs niet bij de Mac. Christy moet ik normaal elk frietje naar binnen praten, Thijsje wil alleen maar nuggets, en Jonathan eet van alles een beetje maar niet genoeg naar m'n zin... je kent het wel:) Maar blijkbaar maakt treinreizen hongerig! Christy at in haar eentje binnen een paar minuten een heel zakje frietjes leeg en Jonathan en Thijs deelden een zakje frietjes en een bakje nuggets en ook dat vloog naar binnen. Geweldig!

En toen voor de laatste keer die dag in de bus naar opa en oma.... mama was behoorlijk afgepeigerd van al dat sjouwen en extra opletten - maar wat was het goed gegaan! 's Ochtends had ik ze nog allemaal een briefje met mama's telefoonnummer in hun zak gedaan voor het geval we elkaar toch kwijt zouden raken in een druk station. Dat briefje was mateloos interessant, maar gelukkig helemaal niet nodig!

Dus concluderend: best voor herhaling vatbaar, hoewel een extra volwassene geen kwaad kan;-)

Het grote treinavontuur

2011-05-05T23:37:00.002+02:00

... morgen wordt een spannende dag:-)
Ik ga met mijn drie kleintjes treinen! Helemaal van Tholen naar Apeldoorn. Dat betekent naar de bus lopen, met de bus naar de trein, overstappen in Rotterdam en Utrecht Centraal, een vriendin bezoeken in Utrecht, dan weer in de trein naar Apeldoorn, onderweg eten bij de Mac (beloofd aan de kids;-)), en dan uiteindelijk na een lange dag arriveren bij mijn ouders in Apeldoorn en de kids in bed stoppen waar ze hopelijk heerlijk zullen slapen.

Als ik het zo opschrijf, klinkt het kort en simpel. Ik hoop dat dat ook zo gaat. Mijn schat neemt alle bagage mee in de auto (want hij moet eerst nog werken en naar de universiteit voordat hij naar Apeldoorn afreist), dus dat scheelt ons alvast een heleboel. Ik had ook besloten om geen buggy mee te nemen want dat is zo'n gedoe in de trein. Maar ik denk dat ik de kleine buggy toch maar meepak... Kleine beentjes van nog geen 2 jaar lopen niet zo heel snel natuurlijk:(

De kinderen praten de hele week al over niets anders en zijn superenthousiast. Ik eigenlijk ook wel. Probeer gewoon niet te denken aan alle 'leeuwen en beren' die we tegen kunnen komen op de weg (een dochter die net zindelijk is en alleen op een wc met brilverkleiner wil plassen bijvoorbeeld..., treinen die vertraging op kunnen lopen, trappen op en af met drie veel te kleine kids en een buggy....)

Het wordt een groot avontuur. En aan het eind van de dag weet ik 1 ding zeker: dit doe ik nooit meer, of: dit is echt voor herhaling vatbaar!

Het boek verschijnt!

2011-05-04T22:29:00.000+02:00

Het is er! Ik kreeg een berichtje van de uitgever dat 't boek er is en dat het heel erg mooi geworden is. Nog steeds heb ik het niet met eigen ogen kunnen zien helaas.... maar vrijdag wordt het boek gepresenteerd en daar mag ik natuurlijk bij zijn!
En hier alvast een blik op de cover:

Wat was het een klus, maar wat was het ontzettend leuk om te doen. Ook wel heel bijzonder, dat ik dat voor m'n vader mocht doen. Eén van de gave dingen van hem is dat hij zijn dochters heel graag dingen toevertrouwt en dat hij graag met ze samenwerkt wanneer dat mogelijk is. Vroeger thuis al, kocht hij bijvoorbeeld een computer en zei: Jessica, ga jij maar uitzoeken hoe het werkt! Behalve dat dat natuurlijk heel erg leuk was om te doen, proefde je ook echt het vertrouwen. Ik als zeer geinteresseerde, maar toch behoorlijk onkundige op het gebied van computers, mocht gewoon als eerste op zijn nieuwe computer rondkijken en uitvinden hoe het werkte enzo.

En zo zijn er nog zoveel meer voorbeelden, tot uiteindelijk het vormgeven van zijn boek.
Hoe had ik dat ooit kunnen bedenken toen ik als afgestudeerd journalist en verder alleen maar werkzaam in de communicatie solliciteerde op een baan als vormgever, wat voor mij vooral geknutsel betekende... Ondanks al dat knutselen, of juist door al dat knutselen, heb ik geweldig veel geleerd en dit is toch wel de kroon op die periode tot nu toe!

Dus presenteer ik met trots de cover van het boek...
en ik kreeg van de uitgever al een mailtje dat ik ook een paar boeken toegestuurd krijg! Leuk leuk leuk:-) Dus wie heel erg nieuwsgierig is en ook echt geinteresseerd in het onderwerp, wil ik best een exemplaar geven.

nog twee nachtjes slapen en dan zie ik 'm in het echt!;-)
En vanaf dinsdag aanstaande is het overal te koop.

... en zo werk je ineens voor een grote multinational

2011-04-12T22:10:00.004+02:00

Het bedrijf waar ik voor werk, is overgenomen. Een dag of tien geleden was het zo ver... ik werkte niet meer voor een relatief 'klein' en compact bedrijf met een man of 100, maar nu ineens ben ik deel van een multinational van meer dan 100.000 werknemers! Het voelt maar raar. Veel is er nog niet veranderd, maar dat gaat wel gebeuren. Het grootste deel van mijn werk lijk ik uit handen te moeten geven. Ik was webmaster, maar onze website wordt binnen een maand opgedoekt en gaat op in de hunne. Ik ben er vormgever, maar heb een groot gedeelte van mijn werk al door moeten sturen naar hun. Wat gaat er voor me overblijven? 't Is maar een rare tijd. Niet weten waar je aan toe bent, baas weet het ook niet en heeft het bovendien te druk om er ook maar een minuut met je over te kunnen praten. Voor nu heb ik nog wel werk genoeg, maar helaas ook nog wel tijd genoeg om te denken en te piekeren... en thuis neem ik de tijd om vacatures te struinen en eens diep na te denken over wat ik nou eigenlijk wil. Want ik wil niet veel méér gaan werken, maar eigenlijk ook niet minder... en vind maar eens een baan voor 8 tot 16 uurtjes per week... .... pfff

Genieten van lenteweer in de winter

2011-03-08T21:09:00.003+01:00

Wat is het fantastisch weer deze dagen! We zijn zoveel mogelijk buiten en na veel te lange rust heb ik mijn fototoestel ook maar weer eens van stal gehaald:-)

Het waren hele intensieve maanden waarin ik voornamelijk aan het boek van mijn vader heb gewerkt. Ik mocht het vormgeven en dat kostte héél wat uurtjes, tot in de kleine uurtjes van veel nachten. Nu ligt het voor een laatste correctieronde bij de uitgever, en in april ligt 'mijn' boek in de winkels! Zo voelt het een beetje, omdat ik er zo bij betrokken ben geweest en er zo hard aan heb gewerkt met m'n vader. Natuurlijk heeft hij het helemaal geschreven. Ik heb alles vormgegeven en de modellen gemaakt van het Hand- en hartsboek Christelijk Leiderschap. Wordt vervolgd als het er is;-)

Maar nu dus heel eventjes een rustpauze. Tijd om te genieten, van m'n vrije avonden, van het mooie weer samen met de kids - perfect getimed in deze vakantieweek!

Christy geniet... prachtmeisje!

Jonathan geniet... wat wordt hij al groot zeg, mijn eerste basisschooljochie. Op de middelste foto kijkt hij lief naar me (toen ik dat vroeg;-))

Thijsje geniet... mijn kleine ondeugd die heel veel van mijn fototoestel houdt!

Sámen genieten... het mooiste wat er is!

... zelfs van kroelen met je kleine zieke meisje (dat anders namelijk nooit wil kroelen)

Zó word ik nog eens een ideale huisvrouw....

2011-01-25T15:30:00.003+01:00

Ik ben niet zo'n goede huisvrouw. Ik ben van nature niet zo netjes en ondanks dat ik bij mezelf merk dat die 'natuur' steeds meer verandert en ik meer behoefte krijg aan netheid en structuur, blijft manlief worstelen met het feit dat ons huis niet zo netjes is als hij wel zou willen.

En ik probeer m'n best te doen om bepaalde gewoontes (zoals overal stapeltjes maken...) te veranderen...

Maar gisterochtend kreeg mijn liefste bijval uit onverwachtse hoek. Jonathan kwam beneden, liep de keuken in en begon hard te huilen. 'Mama, je hebt het fornhuis niet schoongemaakt!'

Ik zag de blik die mijn man mij toewierp...

Ja, Jonathan heeft zijn gevoel voor netheid van zijn papa gekregen. Zelf is hij over het algemeen ook erg netjes met z'n spullen en hij vindt het leuk om z'n kamertje op te ruimen. Ook heeft hij soms nogal een ochtendhumeur, waardoor hij érg snel in huilen uitbarst 's ochtends:-)
Ik probeerde het maar met een korreltje zout te nemen, vertelde Jonathan dat mama gisteravond niet meer aan het fornhuis was toegekomen omdat mama ook moe was en vertelde hem ook dat hij daar echt niet om hoeft te huilen.

... maar aan het eind van de ochtend was de keuken wel om door een ringetje te halen!

Zou ik nou toch nog eens een ideale huisvrouw worden?

Zusje trouwt

2011-01-23T14:34:00.001+01:00

Vrijdag 14 januari trouwde mijn 'kleine' zusje. De jongste van het vijftal zussen. Wat zijn we er druk mee geweest van tevoren, ongelofelijk. Maar het was een heerlijke dag en ik mocht de fotograaf zijn!

Het weer was niet geweldig en voor het eerst in mijn trouwfotograaf-loopbaan maakte ik grotendeels binnen foto's. We waren bij paleis het Loo, en wat was het er mooi! En wat waren ze samen mooi!

Een paar kiekjes voor het meegenieten;-)

Zusje en manlief zijn nu onderweg naar Roemenie voor een zendingsstage van 4 maanden. Erg gaaf! En ik ben ook erg benieuwd wat er na die vier maanden zal gebeuren,... zullen ze fulltime de zending in gaan? In elk geval zien we ze eerst weer even terug na vier maanden, joepie!

Abortus is niets minder dat het vermoorden van een onschuldig kindje

2011-01-21T13:44:00.005+01:00

Vandaag las ik een blogbericht over een abortusarts in de VS, die voor de rechter werd gedaagd. Alleen het artikel was al schokkend genoeg, maar de blog erover bracht echt tranen in mijn ogen. Het verhaal is in het Engels, ik zal mijn Nederlandse versie ervan maken. Het is echt een heel heftig verhaal; dat zeg ik er maar even als waarschuwing bij.

Een arts wordt ervan beschuldigd dat hij tientallen jaren een smerige 'abortusmolen' heeft gerund, waarbij babies levend vermoord werden, en gedood werden met scharen, aldus de aanklagers.

De 69-jarige dr. Kermit Gosnell werd woensdag beschuldigd van 8 gevallen van moord, wegens de dood van 7 babies en 1 patient.
Aanklagers beschreven de kliniek als een 'horrorhuis', waar Gosnell ledematen van baby's bewaarde, een 15-jarige middelbare scholier liet meewerken in zijn kliniek en zijn eigen vrouw, die schoonheidsspecialiste is, late abortussen liet plegen.

Gosnell werkte vaak 's avonds, arriveerde pas uren nadat zijn ongeschoolde staf de verdoving en medicatie had toegediend om de bevalling op gang te brengen. Vervolgens liet hij baby's in de zesde, zevende of achtste maand van de zwangerschap levend geboren worden, om ze vervolgens met een schaar achterin hun nek te steken en de navelstreng te verwijderen, zodat ze zouden sterven, aldus de aanklager.

Tot zover het artikel. Nu het commentaar van de blogschrijver; Randy Alcorn:

Over het algemeen is dit artikel juist, maar wat 1 groot aspect betreft onjuist. Deze abortusarts vermoordde geen zeven baby's. Hij vermoordde duizenden en duizenden baby's! Iedereen die ze pas als baby's beschouwt wanneer ze groot genoeg zijn, is medeplichtig aan de daden van deze man.

Hoewel ik het er helemaal mee eens ben dat dit een afgrijselijk verhaal is, ben ik er eigenlijk niet door geschokt. Ik zal uitleggen waarom. Omdat ik allang weet wat er gebeurt in abortusklinieken. Ik wist allang dat onschuldige mensen werden vermoord, met honderden tegelijk, elke week weer. 22 jaar geleden keek ik in de afvalbak van een abortuskliniek en zag daar stukjes mens. Dit is niets nieuws voor mij.
Ik wist al dat vrouwenlevens werden verwoest daar, en ik wist dat de 'dokters' die hun leven spenderen aan het vermoorden van baby's in de meeste gevallen precies weten waar ze mee bezig zijn. Ja, ik heb met ze gepraat. De zogenaamd 'schokkende ontdekking' dat een abortusarts die miljoenen verdiende met het vermoorden van kinderen zo'n disrespect voor het het leven van baby's heeft, verbaast veel mensen. Maar wisten we dat niet allang? En als we dat nog niet wisten, wat is er dan verkeerd met ons?

Ik denk dat elke politicus die in speeches late abortussen of abortussen in het algemeen heeft verdedigd, zou moeten aftreden. Elke arts die vrouwen doorstuurt naar abortusklinieken, zou z'n vergunning moeten verliezen. Eigenlijk, als onze cultuur moreel fatsoenlijk zou zijn, zouden veel sterkere maatregelen moeten worden getroffen. Zulke mensen zouden in de gevangenis moeten belanden, want ze hebben geassisteerd bij het vermoorden van kinderen en het zelfs gepromoot.

Iedere christen die stemt op 'pro-choice' politici en die tegen het openbaar maken van foto's van dode baby's is, terwijl hij verdedigt wat die baby's op die foto's heeft vermoord, zou zich moeten afvragen of zijn geloof wel echt is. Ze zouden zich moeten afvragen of Jezus ooit het doden van kinderen zou verdedigen of ervoor zou stemmen.

Iedere christen die niet wil dat er in de kerk over abortus wordt gepraat, zou eens een rondje door die abortuskliniek moeten maken om te zien wat abortus nu echt is. En als de voorganger dan nog weigert om Gods woord open te doen en te preken over het verdedigen van de armen, de behoeftigen en de wezen, en ongeboren kinderen daarbij betrekken, dan zou hij moeten aftreden. Samen met alle leden van de oudstenraad die het met hem eens zijn.
Als je, terwijl je geroepen bent om je gemeente te leiden, de moed of de overtuiging niet hebt om op te staan en te zeggen dat het verkeerd is om ongeboren kinderen te doden; dat God dat haat en zal oordelen, dan zou je geen voorganger mogen zijn.

Kunnen we alsjeblieft ophouden met doen alsof? Abortus is gewoon het bruut vermoorden van een onschuldig mens! Dat is wat het altijd is geweest en wat het altijd zal zijn.

Tot zover schrijf ik over deze blog. Alcorn gaat nog wel even door, maar de boodschap is wel duidelijk. We zijn zo geneigd om abortussen misschien wel verkeerd te vinden, maar ons er toch bij neer te leggen. En vervolgens zijn we geschokt door de daden van zo'n verschrikkelijke arts. Maar is er wel verschil?

Gewoon om over na te denken... (en ik blog dus toch nog maar even door..)

Happy new year!

2011-01-03T22:57:00.002+01:00

... aan iedereen die dit leest;-)

Ik zit erover te denken om toch maar met dit blogje te stoppen binnenkort. Het komt er gewoonweg niet van... te druk...

Ik ga 't nog even aanzien... wie weet krijg ik binnenkort nog eens inpiratie ondanks de drukte;-)

Een echte foto-opdracht

2010-12-07T19:59:00.001+01:00

De hele week zat ik er mee in m'n hoofd. Ik ging ermee naar bed en ik stond ermee weer op. Want zaterdag zou ik voor het eerst een echte foto-opdracht gaan doen (los van die tientallen trouwreportages en andere gezinsfoto's die ik wel eens doe). Met een model en 14 hele specifieke opdrachten.
En ik denk dat het feit dat de opdracht van m'n vader kwam, het geheel alleen maar spannender maakte. Want natuurlijk vond ik het heel gaaf dat hij me hiervoor vroeg en m'n fotokunsten blijkbaar zo vertrouwde. Maar natuurlijk wil ik dat vertrouwen helemaal niet beschamen en leg ik daardoor de lat heel erg hoog.

En toen werden in de loop van de week alle kinderen omstebeurt ziek. Buikgriep. Gelukkig allemaal maar een dag of maximaal twee, maar het leek wel erg besmettelijk te zijn. En dat was ook zo: vrijdag was ik de klos! Ik zag alles al helemaal verkeerd gaan voor zaterdag... terwijl de deadline ook dat weekend was!

Dus ik belde m'n papsie en legde uit dat ik niet zeker wist hoe ik me zaterdag zou voelen.
Gelukkig waren er nog een paar dagen extra, mocht het echt niet gaan, maar gelukkig ook stond ik zaterdag zonder kotsverschijnselen op en besloot ik het maar gewoon te proberen. Ietwat wankel op de benen en met een zere buik, maargoed.

Op weg naar Rotterdam ging het ook nog eens heel hard sneeuwen!!
Nu vind ik het geen probleem om in de sneeuw te rijden; ben niet bang om weg te glijden omdat ik gewoon heel rustig aan doe met sneeuw en niet plotseling veel gas geef of hard rem. Maar we moesten ook buitenfoto's maken... en we hadden geen paraplu's... en door al die sneeuw was het ook best donker... (ja ja waar een fotograaf zich allemaal al geen zorgen over kan maken;-))

Maargoed; we parkeerden naast de Coolsingel, doken de dichtstbijzijnde winkel (Bijenkorf) in voor een - veel te dure maar broodnodige - paraplu en gingen aan de slag. Hieronder zie je een klein stukje van het resultaat. Het ging allemaal over voedsel kopen en/of consumeren aangezien ze zijn voor een rapport over de foodindustrie.

Dit zijn vier van de foto's waar ik wel een beetje trots op ben. Een heleboel werden er lang niet zo mooi als ik wel zou willen, want foto's maken in een mooi bruin schemerig kroegje is helemaal niet makkelijk! Maar deze zijn wel gelukt denk ik:-)

Halverwege de fotosessie en halverwege de zaterdagmiddag spoedden we ons trouwens door de sneeuw maar weer naar huis, want mijn lieve model was ook ziek aan het worden en ik voelde me ook lang niet happy. Gelukkig konden we maandagmiddag in Tholen nog eventjes verder gaan...

Blogstilte?

2010-11-29T23:02:00.003+01:00

't Is stil hier wat bloggen betreft. Ik lees nog wel blogjes, maar schrijven doe ik ze niet zoveel meer. Komt omdat ik niet meer zoveel tijd heb op het moment... Er gebeurt veel en het is druk geworden!

Zo ben ik begonnen elke maandag met een vriendin te gaan aquarobic'en... lekker sportief, lekker gezellig en lekker het gevoel hebben dat je echt je spieren aan het ploeteren zet!

Ik ben weer muziek gaan maken bij ons in de gemeente, dus elke twee weken ga ik op woensdagavond muziek maken. De andere week hebben we huisgroep, waar manlief of ik heen ga bij gebrek aan oppas. Alle woensdagavonden zijn dus ook gevuld.

Op donderdagavonden komt mijn schoonvader altijd eten. Daarnaast ben ik de ETS gaan volgen die in het gebouw van onze gemeente gegeven wordt een keer in de twee weken op donderdagavond. En daar moet natuurlijk ook het nodige huiswerk voor gelezen worden: een Bijbelboek elke twee weken. Nu moet ik nog Exodus lezen voor a.s. donderdag....

En de avonden die over zijn, ben ik in de regel druk bezig met een boek van mijn vader! Ja ja, hij schrijft boeken en eentje daarvan mag ik gaan opmaken en vormgeven! Heel erg leuk en heel erg spannend! En heeeeeel erg veel werk. Voorlopig is het alleen nog lezen en corrigeren enzo... en een paar weken lang elke avond bezig zijn aan de voorpagina die al wel af moest zijn. In januari gaat het serieuze vormgevingswerk echt beginnen, maar de komende weken wil ik al wel een hoofdstuk gaan 'proef'vormgeven, om zowel voor mijn vader als mij een voorproefje te krijgen van wat het gaat worden.

En alsof dat allemaal nog niet spannend en opwindend genoeg is, ga ik ook nog aanstaande zaterdag met een 'model' op stap om foto's te maken voor een ander boek van mijn vadertje. Voor elk hoofdstuk moet een foto gemaakt worden als titelpagina. Dus ik heb een uitgebreide briefing gekregen met wensen, mijn knappe buurvrouw gestrikt en zaterdag gaan we op stap. Dat vind ik echt verschrikkelijk spannend, maar ook heeel erg leuk! Tof dat mijn papsie zoveel vertrouwen in mijn fotokunsten heeft. En nu maar hopen dat 't allemaal gaat lukken zaterdag en dat we niet wegsneeuwen;-)

En dan was ik ook nog jarig afgelopen week en heb ik iets heeeeeel erg leuks van mijn lieve zussen gekregen: een haaknaald en een bol haak'garen'. Nou, niet zomaar garen,... kijk maar eens op de website www.hoooked.nl. Je kunt er de meest fantastische dingen mee maken! Nu kon ik niet eens haken, dus dat moest eerst nog geleerd worden. Dat heb ik inmiddels onder de knie, dus in m'n weinige vrije uurtjes, zal ik nu ook nog wel eens regelmatig hoooked worden en lekker aan het knutselen slaan:-)

En tussendoor probeer ik af en toe een berichtje hier neer te pennen. En ja, ik ga nog steeds een keer foto's maken van onze mooie ge-make-overde-slaapkamer en die plaatsen op m'n blogje... Staat al een tijdje op mijn to-do-lijstje maar is er nog niet van gekomen.

wordt vervolgd dus maar weer;-)

Over sint en de heks

2010-11-16T12:57:00.003+01:00

Afgelopen zaterdag kwam de goedheiligman weer aan met zijn stoomboot in ons koude kikkerlandje. Jonathan en Christy waren er klaar voor: in hun zwarte-pietenpakjes gestoken gingen ze met papa naar de haven van Tholen om de Sint binnen te halen en veel pepernoten te ontvangen;-)

In de sporthal zou vervolgens voor de kinderen een leuke Sintvoorstelling zijn. Dachten we. Het begon al een beetje vreemd, omdat Sint 3 kwartier (!!) te vroeg aankwam in de sporthal en het programma vervolgens maar een half uur eerder begon dan was gecommuniceerd.

Maar wij waren 'gelukkig' op tijd, vonden een mooi plekje in de zaal en na enige aarzeling ging Jonathan bij zijn allerbeste schoolvriend tussen de kindjes op de grond vooraan zitten. Zo kon hij alles goed zien en meemaken.

Té goed, bleek al snel.

Want er kwam een heks op het podium. En niet zomaar eentje... nee echt een enge met zwarte kleren, een enorme neus en een echte gemene heksenstem. Ze betoverde de taart voor sint in een 'pijn in je buik-taart'. Ik zat met Thijs en Christy op schoot en had mijn schat al eens naar voren gestuurd om te kijken of Jonathan dit allemaal wel trok, maar hij kon Jonathan niet vinden tussen alle kinders.

Maar ik had het goed ingeschat, want hij trok het inderdaad niet. De mama van beste vriend Daan kwam me halen en zei dat Jonathan tranen met tuiten aan het huilen was. Ik trof hem aan bij een zwarte piet op schoot, helemaal overstuur over die gemene heks. Hij wilde onmiddelijk naar huis en dat hebben we dan ook gedaan. Allemaal verontwaardigd hoe die organisatie het in hun botte hersens hebben gehaald om een heks bij het Sintfeest te betrekken.

Gelukkig konden we er thuis goed over praten en had Jonathan verder geen last van het hele gebeuren. Maar ik kan er nog steeds met m'n pet niet bij. Waarom moet dat nou zo?? Ik snap wel dat veel mensen géén problemen hebben met heksen (itt mij), maar voor een voorstelling waarbij ook hele kleine kinderen zijn was dit toch absoluut niet geschikt.

dus... dit was misschien wel onze laatste Sint-sporthal-voorstelling. Bah!

Schavuitje :-)

2010-10-21T00:07:00.000+02:00

Ik was even naar foto's van Jonathans verjaardag (bijna een maand geleden) aan het kijken op mijn laptopje. En tussen al die leuke verjaardagskiekjes door lag ik elke keer in een deuk om die gekke kleine zus van hem, die er met al haar streken en plezier tussendoor op de foto's staat! Dus even meegenieten voor de liefhebber:

Jonathan heeft net z'n prachtige playmobilpiratenschip in gebruik genomen. Christy is daar (uiteraard;-)) niet welkom bij. Maar ze vermaakt zich wel hoor - en weet zelfs papa's aandacht af te leiden van het toch ook voor grote jongens zeeeeeer boeiende piratenschip!
Linksonder: tijdens het zingen voor Jonathan is er eentje die wel heel erg hard uit volle borst haar best doet. En natuurlijk moet de zangeres ook op haar stoel staan, net zoals de jarige Jonathan:-).

Verkleedkleren gekregen van tante Lies... heerlijk snuitje toch?

En ik beloof hierbij plechtig dat ik zeer snel foto's zal maken van mijn slaapkamermeesterwerk... is er nog niet van gekomen.

Het leed dat waterpokken heet

2010-10-18T19:50:00.002+02:00

Hoe verschillend kunnen de waterpokken verlopen. Dat wist ik wel, maar nu maken we het zelf ook mee. Jonathan kwam eraf met slechts een stuk of 10 waterpokken waar hij nauwelijks last van had.

Bij Christy ontdekte ik vorige week woensdag de eerste twee waterpokken. Meteen maar aan het smeren gegaan; ze vond het een feest om ingesmeerd te worden;-) Christy kreeg er wel een stuk meer dan 10, maar ook bij haar viel de schade wel mee. Alleen de plekjes op haar kontje waren niet zo fijn, omdat daar nogal eens gepoept en gepoetst moet worden. In haar gezichtje had ze er nauwelijks een, alleen keurig netjes langs de haarlijn;-) en in de nek. Nu zijn ze alweer flink aan het verdwijnen gelukkig. Tenminste: gelukkig voor mij. Christy vindt het erg jammer dat ze niet meer ingesmeerd wordt!

Thijsje begon donderdag. Ook bij hem ontdekte ik de eerste twee waterpokjes al snel. Netjes ingesmeerd, maar helaas: de volgende dag waren het er al zeker wel 50 ofzo. En dat werden er maar meer en meer. Z'n hoofdhuid zat er vol mee, z'n rug, z'n buikje, z'n gezicht, handjes, voetjes en jawel hoor: z'n kontje. En niet zomaar,.. nee echt vreselijk veel en allemaal rondom z'n poepertje. En daar jeuken ze niet alleen, ze doen ook heel veel pijn als meneertje moet poepen of plassen. Ik begon met insmeren, maar door dat vochtige spul werden z'n billetjes alleen maar superrood en werd de ellende nog erger voor hem. Toen maar sudocreme. Een hele dikke laag. En dat helpt. Behalve op de momenten van poepen. Maargoed; Thijsje kreeg ook flinke koo rts en had zoveel jeuk dat hij niet meer wist wat hij moest doen. 's Avonds laat brullend uit z'n bedje... niet kroelen, niet staan, niet zitten, niet liggen,... op een gegeven moment rollebolde hij gewoon huilend over de vloer... zoooo zielig! Of hij ging bij mij schrijllings op 1 knie zitten en dan zitten schuren met z'n kontje.. al brullend.

Ik vind het echt ellendig als mijn kind zich zo vreselijk voelt. En je kan maar zo bitter weinig doen. Ja, luier verschonen, weer insmeren die billetjes, dat helpt een beetje. Stevig over z'n lijfje 'aaien', dat helpt tegen de jeuk. En 's nachts een huilend ventje op je buik in slaap laten vallen...

Met Thijsje gaat het nu gelukkig iets beter. Ik hoop dat hij vannacht en vanavond door blijft slapen. Want die slaap die kan ik nu ook wel gebruiken.

... en gelukkig zijn ze er dan wel alledrie meteen vanaf. Weer een kinderziekte van het lijstje geschrapt;-)

Elf dagen alleen met de kids

2010-10-10T20:59:00.002+02:00

... Wat vliegt de tijd! Morgenochtend pakt mijn schat zijn spulletjes weer in in Noorwegen en stapt hij in de auto naar huis. Dinsdag in de loop van de dag hopen we hem dan eindelijk weer lekker in de armen te sluiten! Een week heeft 'ie gevist ver weg in Noorwegen, met twee vrienden.
De vangst was niet optimaal qua aantal, maar wel erg leuk voor ze: Zelfs een heuse zeewolf van 89 centimeter lang!

En hier thuis... ging het eigenlijk best goed! Ik had er best een beetje tegenop gezien, hoewel ik aan de andere kant weer aan het relativeren was: 't zal best goedkomen.
De eerste morgen dat mijn schat weg was, werd ik wakker omdat Thijsje 'mama' riep en bleef roepen. Niet eens huilen, maar wel mama. Wat lief, dacht ik,... nu eens vrolijk wakker worden? Nou, die vreugde was van korte duur, want meneertje had z'n bed ondergekotst en had daar vrolijk met z'n hoofd middenin gelegen!!

Ik dacht; dit begint al goed. Dat wordt een leuk weekje zo. Gelukkig bleven de anderen langer slapen, zodat ik ongestoord z'n bedje kon verschonen en alle vieze troep in de wasmachine kon deponeren. Ik mocht zelfs zonder gehuil Thijsjes haren wassen.
En gelukkig bleef het bij die ene keer spugen en is Thijsje helemaal niet ziek geweest.

Maar twee dagen later had Jonathan de waterpokken. Ik had al genoeg verhalen gehoord over jeuk en slapeloze nachten en hangerig zijn en huilen en koorts.... dus snel naar de apotheek en een lekker smeermiddeltje gehaald. En - thank You Lord! - Jonathan had eigenlijk nauwelijks ergens last van. Een paar keer ingesmeerd, maar na de eerste dag kwamen er al nauwelijks waterpokken meer bij en nu zijn ze alweer bijna verdwenen!

En zo kabbelde het weekje door en werd het weekend. Mijn zusje kwam logeren en mij en ons gezelschap houden. Daar was ik wel even aan toe, want het is toch wel lekker om 's avonds eens uitgebreid te kunnen kletsen ipv alleen thuis te zitten; hoeveel ik mezelf ook te doen had gegeven - maar daarover later.
En zaterdagochtend kwam de grande apotheose... Christy ging eindelijk weer goed eten nadat ze de hele week al had lopen kieskauwen en aan de diarree was geweest. Vrijdagochtend kreeg ze het zelfs voor elkaar om haar luier, haar broek, haar laarzen en de vloer vol te diarree-en. En natuurlijk net op het moment dat ik Jonathan uit school moest gaan halen! Gelukkig hebben we een lieve buurvrouw die hem mee kon nemen voor me. Maargoed; zaterdagochtend at ze eindelijk weer eens enthousiast een boterham weg. Ik was helemaal blij!

voor heel even.

Want toen kwam alles er weer uit. Melk en brood. Precies over haar heen, over de bank, in de spleet tussen de kussens... jakkie! En Thijsje was ook al wakker en vond dat bijzonder interessant....
Maargoed... ook dat kreeg ik weer schoongepoetst, ook die was werd weer schoongewassen in de machine. Christy was de rest van de dag zo'n beetje een wandelende vaatdoek. Wat zag ze bleek en wat had ze weinig energie... Ze hing maar wat in de bank en 's middags in de Intratuin hing ze maar in de buggy. Helemaal niks voor haar. Maar logisch als je niks meer in je lijf hebt.
Gelukkig was ook die griep van korte duur: vanmorgen kwam ze superfit uit bed en mocht ze na haar boterhammetje zelfs een beetje melk proberen, die er gewoon in bleef!

Dus we zijn er allemaal weer bovenop en klaar voor papa's thuiskomst! Ik kan niet wachten!

... Vooral niet omdat ik tussen alle drukke bedrijven door toch ook nog tijd heb gevonden om onze slaapkamer lekker te herinrichten, te decoreren, te voorzien van nieuwe gordijnen en nieuw beddegoed etc etc. Het ziet er zoooo gezellig uit en ik ben zo trots op m'n werk! Ook mijn fotosprei is echt gaaf geworden! Morgen ga ik lekker het mooie nieuwe beddegoed op ons bed doen en de sprei erover... en dan word ik helemaal blij!

... nog geen foto's helaas, want mijn schat heeft de camera meegenomen om zeewolven en lengen en kabeljauwen enzo op de foto te zeggen...

Update Christy's moeilijke periode

2010-09-21T16:01:00.003+02:00

Mijn arme meid...

Zondag ging het weer niet goed op de creche en werd ze na tien minuutjes huilend bij me gebracht; waar ze echt wel een kwartier lang helemaal tegen me aangekropen doodstil bleef hangen. Dat is dus echt helemaal niks voor Christy, die helemaal niet van het kroelen is - nooit geweest ook.
Uiteindelijk dan maar samen met mama naar de creche, en dat ging wel goed zolang mama maar in de buurt bleef.

En gisteren was het dan weer tijd voor de peuterspeelzaal. Ze zit nu in dezelfde groep als buurvriendinnetje Zara, dus ik hoopte dat 't beter zou gaan. Ik bracht haar weg om 12.45 en hoopte dat Zara er ook al zou zijn... maar nee. Zo lang mogelijk gewacht, maar Jonathan moest ook om 13.00 uur in de klas zijn, dus uiteindelijk toch een huilend meisje achtergelaten - met mijn mobiele telefoonnummer voor als het niet zou gaan. Later hoorde ik van de buurvrouw dat ze net stil was geworden toen Zara arriveerde, maar toen meteen weer begon te huilen.
Uiteindelijk heeft ze een halfuur gehuild!!!! Dat zeiden de juffen op de peuterspeelzaal. Hoewel, die noemden het een 'halfuurtje' en niet iets om je druk over te maken, want veel kinderen hebben dat en dat wordt vanzelf minder. Zeggen ze.
Toch heeft ze na dat halfuur'tje' heerlijk gespeeld en het gigantisch naar haar zin gehad. Toen ik - een beetje vroeg i.v.m. school - bij de peuterspeelzaal arriveerde, zat ze heerlijk achterop bij Zara op een fietsje en was ze echt met veel plezier aan het spelen. En ook later thuis was ze lekker aan het spelen: 'Ikke peuterpeelsaal toe, daahaaag!'
'Wil je de volgende keer weer naar de peuterspeelzaal dan, Christy?'
'Neehee, ikke naar huis toe!'

Hmmm....
Ik weet het echt niet meer hoor. Ik vind een halfuur huilen echt heel erg lang. Ik had zelfs niet verwacht dat ze het zo lang zouden laten duren. Toch zag ik ook dat ze het naar haar zin had daarna. Maar toch geeft ze ook aan er niet naartoe te willen... ik vind dit echt heel erg moeilijk. Momenteel neig ik ernaar om haar gewoon weer een halfjaar of nog langer eraf te halen en haar er weer naartoe te doen wanneer ze zelf aangeeft dat ze wil. Ik denk dat ze Jonathan ook gewoon heel erg mist.

Vanochtend bij haar geliefde oppas was het ook weer raak. Ze wilde de auto al niet eens uit; begon meteen te huilen. Terwijl ze gek is op de oppas en het er heel erg naar haar zin heeft altijd. Maar ze wil alleen maar naar huis toe...

nou dan zit je fijn te werken als mama hoor...

Kleine kinderperikelen

2010-09-16T22:43:00.004+02:00

Ik schreef een paar dagen geleden over mijn nieuwe fijne schoolritme...
Maar het is toch allemaal niet zo leuk en makkelijk als het lijkt.

Vooral Christy heeft het er erg moeilijk mee. De peuterspeelzaal werd al minder leuk; maandag huilde ze keihard toen ik haar weg bracht. Zondag in de creche bij ons in de kerk was ze ook al ontroostbaar, terwijl ik ook gewoon op de creche was - helemaal niets voor haar. En dinsdag wilde ze zelfs niet eens meer naar haar - zeer geliefde! - oppas. Met een trillend lipje en grote heel verdrietige tranen in haar ogen zei ze alleen maar: Ik wil naar huis toe!

Nou, dan breekt m'n mamahart hoor. Ik vond het zooo zielig. 't Is blijkbaar allemaal toch veel teveel voor haar. Jonathan die er ineens niet meer altijd is; ook nog twee ochtenden peuterspeelzaal erbij en mama die iets langer werkt dan normaal; niet meer tot half 3, maar tot 5 uur bij de oppas blijven twee dagen lang. Dus mama ook nog eens minder zien.

Ik kon het bijna niet over m'n hart verkrijgen om naar m'n werk te gaan. Het was dat ik een paar dingen echt moest doen; maar zodra die af waren, besloot ik om mijn kleine meisje op te halen en een gezellige mama-christy-middag te hebben. Heerlijk samen naar de Intratuin; visjes kijken, konijntjes kijken, met waterfonteintjes spelen, schommelen... gewoon lekker genieten voor Christy en mama geniet wel mee hoor... En aan het eind van de gezellige middag gewoon een heel klein cadeautje kopen en dan grote en kleine broer ophalen. Quality time! Het was nodig en het was goed.
Woensdag waren we gelukkig met z'n allen de hele dag lekker bij elkaar (behalve papa natuurlijk), maar vandaag moest ik toch weer werken. Gelukkig ging het vanmorgen beter. Ze was wel nog een beetje van slag, maar hoefde niet meer te huilen. En ze had het ook echt naar haar zin bij de oppas. Toch besloot ik nog maar een dagje wat korter te werken en de kids gewoon om half drie op te halen... nog even wat meer tijd samen.

Hoewel.. meer tijd....:-) Ze waren allemaal zo moe dat alle kids vanavond om 18.00 uur al in bed lagen!;-) Dat was voor de verandering eens rustig eten zonder kids voor papa en mama....

Morgen zou het eigenlijk weer peuterspeelzaal zijn voor Christy. Maar ik denk dat ik haar maar een dagje thuis houd. Vanaf volgende week mag ze in de groep met haar buurmeisje, en dan ga ik het wel weer eens serieus proberen. En als het echt niet gaat, blijft ze gewoon nog even lekker thuis... want ik vind haar echt nog veel te klein te verplichten naar de peuterspeelzaal te gaan. Ze moet het vooral leuk vinden....

Terug in de schoolbanken:-)

2010-09-16T22:35:00.002+02:00

Vanavond ging ik naar een proefles van de ETS, die in het gebouw van onze gemeente werd gegeven. Eigenlijk wist ik al, zodra ik van de cursus had gehoord, dat ik er aan zou deelnemen. In vier jaar tijd de hele Bijbel door; alle Bijbelboeken bestuderen, veel achtergronden, veel meer basiskennis en verdieping - heerlijk!

Het voelde echt een beetje als 'back to school' vanavond. Het was goed opletten, flink pennen en veel leren. Geweldig vind ik dat. Er waren maarliefst zo'n 40 mensen op deze kennismakingsavond afgekomen, waarvan er gelukkig genoeg doorgaan om ervoor te zorgen dat de ETS in Tholen begint. Over twee weken is er nog een gratis proefles, voor wie in de buurt woont en nog nieuwsgierig is;-).

Sinds er meerdere kids hier in huis rondlopen en -kruipen, lees ik steeds minder in m'n Bijbel. Ik wilde eigenlijk schrijven dat ik er geen tijd voor heb, maar dat is natuurlijk niet waar. Wel waar is dat ik er vaak niet aan denk, en hoe vaker ik er niet aan denk, hoe verder de gewoonte om Bijbel te lezen verwatert. Maar daar baal ik wel van! Dus een van de onderliggende redenen om deze cursus te gaan doen is ook dat ik voor mezelf een stok achter de deur zet; ik moet Bijbelboeken uitlezen voor elke cursusavond; dus het dwingt me om mijn Bijbel weer regelmatiger op te pakken. En dat wil ik ook!

Ik hoop echt heel veel te leren en ik hoop ook dat mijn relatie met God hierdoor verder verdiept. En dat ik steeds enthousiaster wordt over de Bijbel en Bijbel lezen; zodat de goede gewoonte gewoon lekker weer terug komt.

We worden georganiseerd

2010-09-13T22:02:00.003+02:00

Het normale leven is begonnen in ons huis. We zijn nu een gezin met schoolgaand kind. Dat betekent elke dag op tijd je nest uit en op tijd de deur uit. 't Was en is heel even wennen, maar eigenlijk ook wel heel lekker dat strakke ritme.

Niet dat we hiervoor geen ritme hadden. Jazeker wel, 't was alleen een rustig en relaxt ritme. Nooit waren wij voor 9 uur 's ochtends klaar om de deur uit te gaan. Ieder kind werd heerlijk op z'n eigen tijd wakker en afhankelijk van hoeveel tijd daar tussen zat, ontbeten we samen of in etappes. Tussen 9 en half 10 was iedereen lekker op stoom en begon de rest van de dag:-)

Nu maak ik iedereen om 07.15 wakker en moeten we niet treuzelen, willen we om 08.15 uur ongeveer de deur uitgaan. Heel normaal,... nu voor ons ook;-)

Jonathan vindt het fantastisch op school. Op dag 2 had hij al een allerliefste allerbeste vriend (Daan). Jonathan was bij het buiten spelen nooit snel genoeg bij de fietsjes, maar Daan liet hem erbij en zo fietsten ze samen. En ik geloof dat dat de vriendschap bezegelde. Op school spelen ze samen en na schooltijd komen ze vaak samen in de rij hand in hand de deur uit;-) Binnenkort gaan ze vast een keer bij elkaar spelen, maar zo ver is het nog niet. Ik vind het als mama echt heerlijk om te zien hoe Jonathan geniet. Natuurlijk is hij moe na schooltijd, maar dat hoort erbij.

Christy gaat voor het eerst naar de peuterspeelzaal. Dat verliep iets anders. Voordat ze voor het eerst ging, had ze het er dagelijks over en verheugde ze zich er vreselijk op. Ze genoot ook met volle teugen om er de eerste keer heen te gaan. En het ging goed! De tweede keer had ze geen zin, zei ze, maar ze ging toch zonder mopperen en huilen. Vanmorgen was de derde keer. Zodra we mama's fiets parkeerden, begonnen de tranen. 'Wil nie peuterpeelsaal!' Een plek zonder ook maar 1 bekende, vol nieuwe kindjes en nieuwe indrukken... 't was toch teveel voor haar. Ik knuffelde haar maar eens stevig en vroeg me af wat te doen. Het moet wel leuk voor ze blijven natuurlijk... peuterspeelzaal is geen verplichting! Maar van juf Thea mocht Christy even Bumba kijken en ze werd meteen rustig. Alle andere kindjes schaarden zich om haar heen voor de tv en mama mocht weggaan zonder verdere tranen. Ze heeft zich de rest van de ochtend heerlijk vermaakt. Gelukkig mag ze vanaf volgende week samen met haar buurmeisje, met wie ze veel speelt. Ik hoop dat dat helpt!

En ik,... ik geniet van wat extra tijd alleen met Thijsje. Hij kan de extra aandacht goed gebruiken en ik hoop dat hij de komende tijd leert om mama's benen lang genoeg los te laten, zodat mama ook wat meer aan haar huishouden toekomt op de rustige momenten met maar 1 kindje:-)

Bijzondere fotoshoot

2010-09-07T20:11:00.003+02:00

Dit weekend mocht ik foto's maken van een bijzonder gezinnetje. Het was schitterend weer en we reden naar het Noordzeestrand in de buurt van Vlissingen.

Wat ik zo gaaf vind, is dat ze allemaal dolveel van elkaar houden en dat dat er echt vanaf spat op de foto's. Je proeft de liefde gewoon die er in dit gezin is.... zelden was ik zo blij en trots met een reportage. Zelfs dolverliefde bruidsparen kunnen hier niet aan tippen:-)

't Was best lastig om een keuze te maken, maar hierbij een kleine selectie...

Papa met zoon... zo trots en blij!

Zo'n mooie liefdevolle blik en twee liefhebbende armen om haar dochters heen. Ik vind deze ook zo lief omdat 'ie niet zo erg geposeerd is... kleinste dochter is gewoon met 't duingras aan het spelen!

Tja.... een blik zegt meer dan 1000 liefhebbende woorden...

... en hier ook ....

... en dit is wel een van de toppers voor mij. Zo zijn ze gewoon. Echt en boordevol liefde. Als ik hier opstond, hing hij lekker groot in m'n slaapkamer denk ik;-)

Trots op z'n vrouw... lieve omhelzing!

Tot zover dan maar... ik zou er nog veel meer kunnen plaatsen, maar dit geeft wel een aardige impressie...

Een mooie dag ... en de schrik van m'n leven

2010-08-22T22:25:00.002+02:00

Het begon allemaal geweldig vandaag. Op www.vakantieveilingen.nl had ik twee weken geleden twee circuskaartjes op de kop getikt voor samen 20 euro. Ik of mijn schat zou daar met Jonathan naartoe gaan als afsluiting van onze vakantie. Aangezien het helemaal in A'dam was en mijn lief niet van ver rijden houdt, werd ik de gelukkige. Dus toog ik vanmiddag met Jonathan in de auto naar verweggistamsterdam.

1200 mensen stonden met z'n allen voor de ingang te wachten tot de tent open ging. Er waren geen voorkeursplaatsen, dus ik zag ons al achterin een hoekje belanden. Maar zowaar, we kwamen ergens voorin de grote menigte naar binnen en er was nog precies 1 stoel op de voorste rij! Nou, dan is het geen straf om mijn kereltje 2 uur lang op schoot te hebben. We konden het geweldig goed zien en genoten met volle teugen. Leeuwen, een olifant, buffels, kamelen, slangen, zebra's, paarden, krokodillen... 't was bijna een dierentuin daar;-) Maar ook prachtige kunsten natuurlijk... Een afrikaanse vent die zich echt helemaal dubbel kon vouwen, twee benen in z'n nek leggen enzo;-); twee krachtpatsers die fantastische evenwichtskunsten deden; een tarzan en Jane zwevend door de tent; prachtige trapeze-sprongen... we keken onze ogen uit.

Wel werd het erg laat.... om zeven uur was het afgelopen, toen moesten we nog terug naar de auto lopen en wegrijden, half acht, naar een macdonalds rijden halverwege huis, kwart over acht, na het eten weer doorijden, negen uur en dan uiteindelijk om half tien - het was al helemaal donker - bijna thuis zijn. Nog tien minuutjes te gaan. We zijn al van de snelweg af en tellen de minuutjes tot we weer thuis zijn. En dan ineens worden we bijna verblind door koplampen midden in ons gezicht. De een of andere idiote wegpiraat besluit dat hij best even kan inhalen. Maar dat kan niet! Want ik rij daar. In je hoofd gaat 't heel snel. Jonathan zat lekker bij me voorin in z'n stoeltje; je ziet al helemaal gebeuren dat er een frontale botsing komt en dat we samen verpletterd worden in de auto. Gelukkig, gelukkig bleek de weg breed genoeg te zijn voor 3 voertuigen. We flitsen langs elkaar heen en alles loopt goed af. Maar m'n hart klopt ergens achter in m'n keel en ik zit bijna te huilen achter het stuur. Zomaar in een flits had het afgelopen kunnen zijn.

Gelukkig is het niet zo. We kwamen veilig thuis; Jonathan had het gelukkig wat minder bewust meegekregen. Hij ligt alweer een tijdje lekker te slapen en hopelijk heerlijk te dromen van mooie circusacts...
En hopelijk blijft het daar ook bij in mijn dromen....

De apenheul

2010-08-21T22:16:00.001+02:00

We hebben weer een paar heerlijke vakantiedaagjes acher de rug... bijna de laatste alweer...

Woensdagochtend ging ik met Jonathan in de trein naar Ede, naar de verjaardag van mijn zus. Jonathan had nog nooit in een echte grote trein gezeten, en aangezien ik door de NS in mijn brievenbus werd verrast met leuke kortingen, vond ik het wel een goed idee om met de trein te gaan. Konden we meteen een bezoekje brengen aan een lieve vriendin die ik al een heel jaar niet had gezien en gesproken.

Jos volgde later op de dag, na de middagslaapjes van Christy en Thijs, met de auto. Want.. we gingen lekker bij mijn ouders logeren en vrijdag met z'n allen naar de Apenheul: cadeautje van mijn lieve paps en mams.

Ik was heel benieuwd wat de kids ervan zouden vinden. Ik had gehoord dat de apen heel dichtbij je komen en zelfs op je kunnen gaan zitten enzo... zelf ben ik er ooit wel eens geweest als peutertje, maar daar weet ik niks meer van. Nou, gelukkig vonden zowel wij als de kids het heel erg leuk!

... en de aapjes kwamen inderdaad heel erg dichtbij. Van de Apenheul kreeg je speciale aap-proof-tassen, waar geen aap in zou kunnen komen. Je mocht niks eten en drinken in gebieden met loslopende apen en goed op je spullen letten.

Ik maakte natuurlijk veel foto's en was blij dat ik m'n telelens bij me had.
Op een gegeven moment stond ik met de lensdop in m'n hand naar de aapjes te kijken die aan het klauteren waren, toen ik ineens iets aan m'n hand voelde. Een klein aapje had het voorzien op mijn lensdop en zette zijn tandjes stevig in mijn hand!! Auww... dat deed even zeer, maar gelukkig was ik zo wijs om m'n lensdop niet los te laten... zijn aanvalsplan was gelukkig mislukt;-)

Hierboven wat aapjes... ik kon het niet laten om de foto linksboven in de collage te maken. Wat mij betreft waren ze gewoon onschuldig aan het vlooien.... maar het zag er wel erg grappig uit en mijn schat proestte het uit bij het zien van deze foto;-)

... zoo dichtbij kwamen de aapjes. Christy en Thijs vonden het heel erg jammer dat ze ze niet mochten aaien en aanraken... dat leverde aardig wat gemopper op van met name Thijsje,....

Aapjes werden afgewisseld met leuke speeltuinen en plekken waar je wel mocht eten en drinken. Uit de eerste speeltuin was Jonathan bijna niet meer weg te slaan. Ze hadden er een fantastische waterbaan waar je zelf het water door kon leiden... Hij heeft er minstens een uur onafgebroken mee gespeeld. Drinken en eten wilde hij niet; hij moest er echt toe gedwongen worden met de belofte dat hij daarna echt weer verder mocht spelen met 't water;-)

... en als al je kids moe zijn na een lange Apenheuldag, passen er met gemak drie in een duo-buggy:-)

De efteling!

2010-08-16T21:45:00.001+02:00

Het was er de ideale dag voor: regen voorspeld, maar regen die niet zou komen. Dat hadden we vanochtend op buienradar al gezien en het bleek ook nog eens precies te klopen. Dus togen we vanmorgen om 9 uur met oma, mama, Jonathan en Christy naar de Efteling. Gelukkig waren niet al teveel mensen op hetzelfde idee gekomen. We hadden een geweeeeldige dag! De kids vonden bijna alles even leuk en mama en oma genoten lekker mee!
We hadden geen regen, wel zon af en toe. Het werd zelfs zo warm dat Jonathan een keertje extra in de 'snelle bootjes' wilde (wildwaterbaan Piranja), zodat hij nat zou worden en afkoelen;-)

... en het was zo leuk dat we pas om half negen vanavond weer thuis waren; helemaal kapot, maar heeeeel erg voldaan!

Volgend jaar maar weer eens zoeken naar leuke kortingsacties, want dan zijn niet meer alle kids gratis.

Spannende maar gave bruiloft

2010-08-13T23:58:00.002+02:00

Vandaag trouwden mijn buurtjes en ik mocht de foto's maken. Deze bruiloft was voor mij echt ongekend spannend - bijna net zo spannend als m'n eerste;-)
't Zijn natuurlijk je buren... als je het verknalt blijf je nog wel naast ze wonen... maar ze zijn ook een heel bijzonder stel, lekker apart. Dus ik was erg benieuwd - en een beetje angstig - naar hoe de dag zou verlopen.

Gelukkig ging het allemaal heel erg goed. De bruid had de meest fantastische geweldige zilverkleurige jurk ooit aan. Wouw wat gaaf om te fotograferen! Bruidegom was heel bijpassend gekleed.
Ze trouwden in de Basiliek waar Frans Bauer ook schijnt te zijn getrouwd. Ook heel spannend voor mij, want ik vind het eigenlijk heel moeilijk om in zulke grote ruimtes te fotograferen. Toch viel ook dat resultaat weer niet tegen.

En dat lieve kleine meisje in het roze is het dochtertje van het bruidspaar - een heerlijke ondeugd;-)

Stylish in silver...

Gek uitprobeersel... en issie gelukt of issie gelukt?;-)

Deze foto vond ik ook wel bijzonder...

en nog wel veel meer, maar voorlopig kan ik nog even niet kiezen uit mijn 1400 foto's van vandaag....

---- update ----

hier toch nog een paar extra foto's dan; die ik inmiddels een beetje bewerkt heb.

Vakantie

2010-08-11T13:56:00.001+02:00

We hebben vakantie! En omdat mijn schat best wel een tijdje ziek en heel erg moe is geweest en net weer aan het opknappen is, besloten we om niet op vakantie te gaan, maar gewoon lekker met de kids erop uit te trekken als het weer goed is. Dus vanmorgen gingen we heerlijk naar het bos en de speeltuin er vlak bij. En wat hebben we genoten met z'n allen!

... Jonathan geniet ...

... Christy geniet ...

... Thijsje geniet ...

... en papa en mama genieten heerlijk mee!
Want voor mij is een dag pas leuk als de kids het naar hun zin hebben.

Morgen hopen we lekker naar de Beekse Bergen te gaan. Volgende week wacht nog een nachtje logeren bij opa en oma en een bezoekje aan de Apenheul of de Koningin Julianatoren. Iemand ervaring met een van die twee? Welke zou je aanraden voor kids van 1, 2 en bijna 4 jaar oud?

... er volgen de komende dagen vast nog veel meer genietfoto's;-)

Genieten in de speeltuin

2010-08-08T20:42:00.006+02:00

Het is vakantie. En zondag was het mooi weer, dus togen we met mijn zusje en de kids naar de speeltuin om de hoek (alsof het een wereldreis is...;-))

Wat hebben de kids - en wij daardoor - weer heerlijk genoten!

Ff meegenieten?

De reuzenschommel is echt een fantastische uitvinding. Zowel voor grote als kleine mensen:)

Voetjes begraven in het zand..

nog maar een keertje schommelen....

en de echte aapjes doe dappere kunsten;)

... even een stukje van papa's vinger afbijten...

weeehhh.... dit is helemaal niet lekker!

Mogen wij ff trots zijn..?;-)

2010-07-31T21:05:00.001+02:00

Sinds een week.... zomaar ineens out of the blue...

Kan onze kleine lieverd fietsen!!

Hij was altijd bang; zelfs met zijwieltjes. Tot hij bij onze vaste oppas op een loopfiets evenwicht leerde houden. En dat ging zo goed na een paar keertjes, dat we het eens thuis zonder zijwieltjes besloten te proberen.
Hij fietste zo weg!! Zonder ook maar 1 keertje te oefenen!
Nu, een weekje later, blaakt hij van het zelfvertrouwen, gaat hij steeds harder; zelfs in volle vaart bochten door en bruggetjes op en af...

Ik weet niet wie trotser is; Jonathan of z'n mama!:-)

Weddings

2010-07-28T22:17:00.001+02:00

Hoe een oude zwartwittelevisie je leven kan beinvloeden

2010-07-16T22:07:00.004+02:00

Toen ik ging studeren en op kamers ging, erfde ik van een vriendin een geweldig zwart-wit tv'tje. Een echte ouderwetse, met draaiknoppen. Ze dacht dat hij het niet deed, maar aangesloten op de kabel kreeg ik zowaar Nederland 1 en 2 gevonden; plus nog een paar buitenlandse zenders. Op een schermpje dat niet groter was dan 25 bij 20 centimeter, heb ik toch heel wat uurtjes tv gekeken als student. Helemaal leuk werd het toen ik een oude film keek ergens uit eind jaren '60 en daarin mijn eigen tv op tv zag!! Jaja,.. hij was dus zeker wel 40 jaar oud ofzo!
Ik heb even zitten zoeken op internet naar een foto, maar ik kan er helaas geen een vinden. Het leuke was dat ik deze tv ook echt mooi vond. Ik vind ieder televisietoestel echt heel lelijk, maar deze was echt lief. Wit met zwart van buiten, klein en gewoon hip van ouderwetsigheid. Hij kreeg een ereplekje in mijn gezellige studentenhokje.

Maargoed; daar ging ik m'n blogje eigenlijk niet over schrijven;-)
Maar doordat ik twee jaar lang alleen maar Nederland 1 en 2 tot mijn beschikking had, kreeg ik behoorlijk veel sport te zien, bij gebrek aan beter. En het gekke is, als je sport een beetje volgt, dan wordt het vanzelf interessant. Je leert de sport begrijpen, je krijgt favorieten en wat eerst begon uit gebrek aan beter, uit verveling, wordt zomaar ineens echt interessant!
Ik was al schaatsfan, maar ik werd ook tennisfan en kreeg menige voetbalwedstrijd mee van Ajax en PSV. En zelfs de Tour de France kon me een beetje interesseren; maar eigenlijk was dat alleen maar door Lance Armstrong. De eerste sporter wiens biografie ik kocht - en las.

Maar het meest (blijvend) geboeid werd ik door tennis. Tijdens wedstrijden die wel een paar uurtjes konden duren was het goed studeren:-)
Toen ik begon met tennis kijken was er de rivaliteit tussen Agassi en Sampras, speelde Krajicek nog en kwam Lleyton Hewitt in the picture. Nederlandse tennissers hebben me nooit kunnen boeien, maar ik werd fan van Agassi en Hewitt. Echte knokkers, die het niet aan kwam waaien. Ze hadden niet zo'n fantastische service zoals Sampras, waardoor je de wedstrijd al half gewonnen had als je service een beetje liep. Nee, vechters waren het, met lange rally's en prachtige winners.

Dus - even een sprong in de tijd - vond ik het erg jammer dat Agassi stopte in 2006. Maar toen ik vorig jaar hoorde dat hij z'n autobiografie had geschreven, wist ik meteen dat ik die ooit zou kopen. En dat deed ik een paar weken geleden. Een hele dikke pil, genaamd 'Open'. Nu zijn biografien eigenlijk niet echt m'n favoriete boeken, maar voor sommige mensen maak ik een uitzondering;-). Dus met angst en beven begon ik een week geleden aan het boek van zo'n 4 tot 5 cm dik. Tot mijn stomme verbazing was ik geboeid vanaf de eerste zin! Letterlijk! Jos is een aantal avonden alleen naar bed gegaan deze week... hij voelde zich niet zo lekker en ging op tijd naar bed, maar ik zat wel lekker in m'n boek en bleef soms bijna tot in de kleine uurtjes lezen. En vandaag was het uit.

Een fantastisch geschreven boek. Wat heeft die man veel meegemaakt en wat heeft hij een pittig leven achter de rug. Sommige wedstrijden, sommige punten beschrijft hij tot in detail, zodat je het gewoon voor je ziet. Wat ik wel heel bizar vond, is dat tennis hem door z'n vader letterlijk door de strot is geduwd. Hij had geen keus. Hij werd gedwongen om te tennissen, had heel veel talent, maar haatte de sport en dat is hij altijd blijven doen. Daar is hij heel open over in z'n boek, hoewel hij daar nooit open over is geweest gedurende z'n carriere.
Je hoeft niet eens van tennis te houden om het boek te lezen... misschien ga je het vanzelf wel interessant vinden;-) Voor mij werd het extra interessant toen ik op driekwart van het boek eindelijk bij de jaren kwam die ik bewust heb meegekeken - wedstrijden die ik heb gezien.
En nu staat hij in de kast. 't Is geen boek dat je nog eens zult lezen denk ik... misschien over een heel aantal jaren. Maar 't is een van de best geschreven en boeiendste boeken die ik ooit heb gelezen!

Groei en bloei in de tuin

2010-07-14T22:19:00.004+02:00

Onze aardbeien doen het niet zo best dit jaar.... maar wat genieten we van de andere dingen die ik gezaaid heb!
We hebben nu echt en stel schitterende geraniums, niet alleen met mooi bloemen maar ook met prachtig mooi groot blad - wat een verschil met die van onze buren;-)

En... na drie jaar proberen is het eindelijk gelukt: we hebben een echte frambozenstruik! Vorige jaren kochten we er elke keer eentje bij de Boerenbond, maar nooit kwam er wat uit. Dit jaar wel en we hebben ook al wat mogen oogsten! Wat groeit het hard zeg....
En onze eerste minikomkommer is ook al bijna rijp voor de pluk! Tomaten moeten nog even rood worden, maar er zitten er superveel aan de struik. Nooit geweten dat een 'groentetuintje' zo leuk kan zijn; zelfs al blijft het bij een aantal potten.
Volgend jaar gaan we toch eens nadenken over meer uitbreidingsmogelijkheden voor onze groente en fruitliefhebberij!

... maar bloemen zaaien is ook wel erg leuk hoor! Mijn zelfgezaaide viooltjes zaten helemaal vol met bolletjes zaad, die ik geplukt heb. In de hete zon waren de zaden zo gedroogd, dus ik heb ze alweer gezaaid... ben benieuwd hoe dat gaat lukken!

Familiekiekjes

2010-07-10T21:14:00.004+02:00

Vanavond mocht ik foto's maken voor de schoonmoeder van m'n schoonzus. Jaja... snappie 'm nog? Ze is binnenkort jarig en het werd tijd voor een mooie nieuwe foto van kinderen en kleinkinderen. Behalve 'gewone' groepsfoto's hebben we ook nog wat extra's gedaan....

Lekker samen rennen op het strand

broer en zus (l)

3....2....1.... springen!

uhhh... spring!

en de laatste;-)

heerlijk zo'n camera die een paar keer per seconde foto's kan maken

tante en nichtje.... wouw!

en toen heel snel naar huis want het onweer kwam eraan. en daar zit ik nu lekker van te genieten

Pret in de douche

2010-07-10T21:02:00.002+02:00

Meestal badderen we onze kinderen in het bibabad: de ideale oplossing voor huizen zonder vaste badkuip. Maar vandaag hadden we een beetje haast. Dus ging papa onder de douche staan met Jonathan, en Thijs en Christy kwamen er om beurten even bij om af te spoelen en haartjes te wassen.
Een jaar geleden, toen ons bibabad er nog niet was, douchte Jos altijd met Jonathan en Christy. Zij speelden dan heerlijk op de grond met gietertjes en bakjes en spoelden intussen helemaal schoon.

Favoriet onderdeel was altijd een bakje onder papa's edele delen houden, want daar komt precies een mooi straaltje af en dat vult je bakje zo mooi;-)
Jonathan was het nog niet vergeten. Maar inmiddels dacht hij dat papa aan het plassen was. Dus toen papa een bakje vol gedruppeld had, hield Jonathan z'n bakje onder z'n eigen edele deeltjes en plaste het helemaal vol!! (proest). Ik lag helemaal in een deuk.... geweeeeldig om te zien - en zo bloedserieus!

Gauw de boel omgespoeld en nog maar even uitgelegd dat papa niet aan het plassen was.....

Vaderdag - advies gevraagd!

2010-06-15T21:51:00.006+02:00

Ik heb samen met mijn manneke foto's van ons en de kids gemaakt. Zogenaamd voor het feest van opa en oma. Maar eigenlijk zijn ze gewoon voor vaderdag;-) En aangezien hij verder nog geen blik op het resultaat geworpen heeft, heb ik de foto's fijn bewerkt en wil ik een (paar) foto(otjes) in een (paar) lijstje(s) aan mijn mannekelief geven.

Welke foto('s) zouden jullie doen...?

Meesterwerk

2010-06-15T21:04:00.002+02:00

pfffffffff.... het is klaar!

7 avonden werk van een uurtje of 8 tot soms ruim na twaalven...
Gisterenavond kon ik eindelijk op de knop 'create pdf' klikken.... het boek is klaar! Een bloemlezing van 35 jaar liefde, geloof, vriendschap, plezier...

mijn papa en mama zijn dit weekend 35 jaar getrouwd en als dochters besloten we een mooi meesterwerk te maken. Ieder schreef en dook in z'n oude fotoalbums. Ook dierbare vrienden en familie deden hun bijdrage. Ik mocht het uiteindelijk gaan vormgeven... een heel erg moeilijk, heel erg leuk werkje dat uiteindelijk heel erg veel voldoening gaf!

Het werden 120 bladzijden. En het is prachtig.
Ik ben er trots op.

(is m'n huidige werk toch nog ergens goed voor geweest....;-))

Na het feestje volgen nog wel een paar plaatjes... misschien.

Thijsje 1 jaar!!

2010-06-06T22:01:00.012+02:00

Eigenlijk is het morgen pas zo ver, maar vandaag was het groot feest thuis, want onze benjamin Thijs wordt 1 jaar! Wat was het een drukke, maar gezellige dag. 't Ventje genoot van de aandacht, maar was ook helemaal kapot van alle indrukken....

Extra lange ballonnen, speciaal voor Thijs. Wat vindt hij ze leuk, maar wat gaan ze toch makkelijk kapot in babyhandjes....;-)

Een paar kleine autootjes zijn altijd leuk.

Bij het uitpakken van het grote cadeau gaat mama er eens goed voor staan met de camera. Maar dan: die camera en mama zijn veel interessanter dan het cadeau!! Thijsje gaat op weg naar mama;-)

Mama legt de camera maar eventjes weg, totdat Thijsje weer geconcentreerd is op z'n cadeau. En dit is toch wel heel erg leuk....

... vind je ook niet papa...?

Jonathan was erg verdrietig dat hij er niet op mocht rijden, maar Thijsje duwen was ook een leuk alternatief!

en toen 's middags zingen en twee prachtige taarten... die Erica heeft echt talent!:-)

lekker smullen... een taart hebben we helemaal soldaat gemaakt. de andere is nog over voor de rest van de visite later deze week..? (wie taart wil proeven komt maar langs;-))

Aan het eind van de dag even lekker stoeien met papa

En zo ziet een blije 1-jarige eruit!!

Genieten in de tuin

2010-05-19T21:04:00.001+02:00

De blauwe regen staat in volle bloei, opa heeft een prachtige hardhouten zandbak gemaakt, alles groeit en bloeit in de tuin.... het is heerlijk genieten!

Christy kijkt naar de buren... want P en R geven graag snoepjes aan onze kids;-)

De tuinspiegel kochten we voor papa's verjaardag... de kinderen hebben er vooral veel plezier van;-) Maar het staat wel erg mooi - en gezellig!

10 dingen waar ik blij van word

2010-05-12T22:14:00.002+02:00

Van Zeeuwse Mama kreeg ik een award - dankjewel;-) Ik ga 'm niet doorgeven, want de meeste blogs die ik lees doen niet (meer) aan awards.... maar ik vind het wel leuk om tien dingen hier neer te schrijven waar ik blij van word! (in totaal willekeurige volgorde)

Mensen die bij ons komen eten. Ik vind het heerlijk om voor mensen te koken, gasten aan tafel te hebben. Maakt niet uit wie; of het nou vrienden zijn, familie, overbuurtjes, onze huisgroep die elke twee weken aanschoof met z'n 8en... heerlijk en gezellig! Niet altijd culinair hoogstaand, maar gewoon lekker. Ik heb het ook geintroduceerd bij een team in de gemeente waar ik lid van was, en sindsdien eten we elke vergadering eerst gezellig met elkaar. Lekker ontspannen en genoeg tijd om bij te kletsen voordat we met de serieuze zaken aan de slag moeten;-)
Mijn kids. Allemaal op hun eigen manier zijn ze echt helemaal geweldig. Wat me de laatste tijd opvalt aan Jonathan bijvoorbeeld, is dat netjes is (zal hij wel van z'n papa geerfd hebben;-)) en complimentjes uitdeelt als er ineens iets heel mooi of netjes is in huis. Zo hadden we de hogedrukreiniger over onze terrastegels gehaald en het viel hem meteen op! Christy is zo heerlijk eigenwijs (ja dat heeft ze van mij...;-)) en een echt meisje. Kan haar broer heerlijk pesten en heeft echt een heeeeeeel leuk lachje (l). En Thijsje... de jongste en de laatste.... hij wil al zo graag groot zijn, net als z'n broer en zus. Hij wil zo graag meedoen en als dat niet mag of niet lukt, laat hij dat (oorverdovend) zeer duidelijk merken! Ja, en omdat hij (zoals we er nu voorstaan) de laatste zal zijn, probeer ik maar extra van alles te genieten... want hij wordt zo snel groot....
Mijn manlief. Er zijn zoveel dingen aan hem waar ik blij van word... zijn mooie bruine kijkers en zijn mooie handen die elke avond voor het slapen gaan lekker mijn rugje poetsen... dan wil ik wel spinnen als een poes;-) Een van de dingen waar ik momenteel heel erg van geniet is hoe leuk hij papa kan zijn - mooie duplo-gebouwen bouwen voor Jonathan en Christy; lekker stoeien en spelen..... Heeeeeeeeerlijk!
Lezen; en de boeken kopen die ik mooi vind en ze uitlenen aan ieder die maar wil;-) Ja ik heb een aardig grote collectie inmiddels;)
Fotograferen - check alle foto's op m'n blog maar.
Lekker op de bank kruipen voor een echte 'Jesje-film', zoals Save the last dance, of een aflevering van Dr Quinn - lekker jeugdsentiment.
Winkelen met Jonathan. Niet dat ik dat vaak doe, maar ik ben zo'n mama die gezegend is met kids die lief zijn in winkels, niet alles pakken en niet weglopen (meestal). En dus vinden we het allebei leuk om er samen op uit te gaan - voor nieuwe schoenen of cadeautjes voor papa bijvoorbeeld;-)
Elke dag dat de zon schijnt - en dan vooral als ik wakker word met een stralende zon. Dat geeft zo'n energie- en humeurboost - echt niet te geloven. Dan heb ik het gevoel dat ik de hele wereld aan kan.
Tijd doorbrengen met vriendinnen.
De kids ophalen bij de oppas. Dat ze (bijna) altijd meteen stoppen met wat ze aan het doen zijn en lekker naar mama willen...

Vriendschap

2010-05-10T20:17:00.002+02:00

De afgelopen dagen hebben manlief en ik weer eens lekker genoten van de uitgebreidste versie van de film van The Lord of the Rings.
Toen ik voor mijn stage in de Verenigde Staten was, drie maanden na de beruchte 11 september, keek ik het eerste deel in de bios in de VS. Ik kende de boeken nog niet, maar kocht ze meteen bij de plaatselijke boekhandel en heb ze binnen no time (in het engels;-)) uitgelezen. Ik was ook helemaal 'in de ban van de ring';-).

Maar... ik vind het ook wel een heel bijzonder verhaal.

Los van de gruwelijkheden en de monsterlijke orks die erin voorkomen, vind ik het vooral een heel gaaf verhaal over vriendschap, onvoorwaardelijke vriendschap.

Terwijl we de afgelopen dagen naar Frodo en Sam keken, werd ik echt geraakt door Sam. Alles, maar dan ook alles voor je beste vriend overhebben. Als Frodo helemaal alleen het bondgenootschap wil verlaten, achter de boot aangaan, zelfs als je niet kunt zwemmen. Zulke liefde kan Frodo niet weerstaan. Hij redt Sam en trekt hem bij zich in de boot. 'I've made a promise, mister Frodo. A promise. And I want to keep it!' En zelfs als je dan - veel later op de reis - weggestuurd wordt omdat je beste vriend denkt dat je hem verraden hebt - niet boos worden; nee, verdrietig zijn en de ander accepteren. Maar zodra je dan tot de ontdekking komt dat je zelf verraden bent, opnieuw de meest verschrikkelijke trap van je leven beklimmen, achter je vriend aan, om hem te redden uit een verschrikkelijke situatie.
De hele film door zie je in Sam een volmaakte vriend. Hij helpt Frodo tot het uiterste. Hij kan de ring niet voor Frodo dragen, maar wanneer Frodo echt niet meer kan, vindt Sam ook daarvoor een oplossing: 'I can't carry it for you, mister Frodo, but I can carry you!' En hij tilt Frodo op en draagt hem het laatste stuk van hun reis.

Ik wou dat ik een volmaakte vriend(in) kon zijn. Iemand die het belang van de ander hoger acht dan zichzelf.

Wat een mooie film
Wat een super voorbeeld

O die olifanten;-)

2010-05-10T10:17:00.002+02:00

Dinsdag reden we er voor het eerst heen. Kaartjes kopen; want je weet maar nooit hoe hard het gaat he.... Ze waren de tent nog aan het opzetten. Een heel camper- en caravanpark stond eromheen, tezamen met ettelijke 'vracht'wagens. En er stond een drietal kamelen buiten omgeven door een stukkie touw. We deden een rondje om en over het terrein en kochten 'loge'-kaartjes (eerste rang): tja, als je met kleine ukkie-kids gaat, wil je natuurlijk wel dat ze het goed kunnen zien. Veel geld; 81 euro bij elkaar, maar aangezien we er maar zeer zelden echt op uit gaan met de kids omdat nu eenmaal best lastig is tussen al die slaapjes door moest het maar een keertje kunnen.

Woensdag gingen we nog een keertje kijken. Aangezien vooral Jonathan nogal eens flink onder de indruk is van nieuwe grote indrukken, wilde ik hem vast even lekker laten wennen. En wie weet wat er nu nog meer binnen het stukkie touw zou staan...?
We troffen het: drie olifanten en drie kamelen!! Wooooo wat zijn die groot zeg! Veel kleine en grote kinderen waren aan het kijken, aaiden de olifanten en voerden ze blaadjes. Jonathan was er niet toe te bewegen dicht in de buurt te komen, alleen op mama's arm. Blaadjes voeren was een beetje eng, maar verder was 'ie er bijna niet weg te slaan. Wat waren ze mooi, en groot!

Zaterdag was dan eindelijk de grote dag... we brachten Thijs bij zijn tante San en togen met Jonathan en Christy naar het circus!! Wat hadden ze er zin in, en wij ook. We waren zooo benieuwd hoe ze het zouden vinden. We waren vroeg en konden de beste plekjes uitzoeken op de allervoorste rij. Muziek schalde door de tent en Jonathan zat maar naar het gordijn te kijken en te vragen wanneer het zou beginnen; wanneer ze kunstjes zouden gaan doen;-) Ietwat overweldigd door de wel erg harde muziek, maar behalve dat was het heel erg genieten - ook voor papa en mama! 't Was heel erg lang geleden dat ik naar een circus was geweest, maar wat waren ze knap. Vooral de evenwichtskunstenaar deed echt hele moeilijke halsbrekende toeren. En in de pauze mochten de kids in de piste op een olifant, een pony of een kameel rijden. Jonathan ging met papa de piste in en wat schetst mijn verbazing?? Hij kiest voor de olifant! En daar zat mijn kleine ventje, bovenop een reusachtige olifant en hij genoot van z'n rondjes door de piste!! Christy was vooral fan van de pony'tjes. Kreeg ik haar een week eerder nog absoluut niet op een shetlandertje voor een rondje, nu was ze al enthousiast tijdens het optreden en stond ze te springen om een ritje te maken!
Groot verdriet natuurlijk, toen de twee rondjes door de piste voorbij waren. En grote woede toen daarna een ander meisje een ritje op haar pony ging maken. Voor de Christy-kenners: Met vlammende ogen en een woedende blik richtte ze haar miniwijsvingertje op het meisje en zei: 'Weg!! Mij paatje!'

Wat hebben wij en de kids genoten zeg... en wat jammer dat ik m'n fototoestel vergeten was;-)
Foto's van de olifanten woensdag heb ik wel, maar m'n laptop ligt eruit, dus die volgen later wel;)

Als God goed is.... (deel 4)

2010-05-03T21:24:00.003+02:00

Zo, het is een tijdje geleden; maar ik ga eens verder met m'n samenvattingen. Dit is een korter hoofdstuk, dat eigenlijk voornamelijk een zestal manieren beschrijft waarop mensen met kwaad proberen om te gaan. Sommige van die manieren bespreekt Alcorn verderop in het boek veel uitgebreider - en dat is maar goed ook;-) Want mijn schat en ik hebben al flink gediscussieerd en flink wat vragen opgeworpen toen ik aan het vertellen was over dit hoofstuk. Na de samenvatting zal ik weer een stukje mening en wat van onze vragen proberen weer te geven.

Enkele manieren om met het probleem van lijden en kwaad om te gaan

1. Er is geen kwaad en er is geen lijden.
Sommige pantheïstische godsdiensten, gerelateerd aan het Hindoeïsme, ontkennen het bestaan van kwaad en lijden. Het is slechts een illusie. Pantheïsten geloven dat God in alles is, dat alles God is. God is de natuur en de natuur is God. Dingen die wij ‘kwaad’ of slecht noemen, zijn gebreken in onze kijk op de realiteit.
Sommige wereldbeelden zeggen dat lijden niet bestaat; zelfs sommige christelijke (Christian Science = CS). Een verhaal ter illustratie van dit wereldbeeld: Een kind gaat naar zijn CS-predikant om te vragen of die voor zijn zieke vader wil bidden. Die zegt: Nee joh, je vader denkt alleen maar dat hij ziek is. Zeg hem dat hij vertrouwen moet hebben en moet geloven dat hij beter is, niet ziek. De volgende dag vraagt de CS’er aan het kind hoe het met z’n vader gaat. “Nu denkt hij dat hij dood is”.

2. Er is geen God.
Wat atheïsten geloven. Veel filosofen geloven dat het geloof in een goede en liefhebbende God irrationeel is.

3. Gods goedheid is beperkt
Nietzsche portretteert God als de schepper van zowel goed als kwaad. Zo’n God is niet alleen de bron van de waarheid, maar ook van de leugen. Er zijn er veel meer die dat geloven. Die mensen lezen het Oude Testament en vinden God een slechte God.

4. Gods is niet almachtig
Als er meer dan één god is, dan is de goddelijke kracht verdeeld en is er dus niet één almachtige God. Alle polytheïstisch godsdiensten geloven dus niet in een almachtige god.
Dan heb je nog het Zoroastrianisme, een oude religie, die dualisme leert: het universum is een kosmisch strijdtoneel tussen twee gelijke tegenstanders; een goede en een slechte. De goede schiep het leven en de liefde; de slechte de dood en de haat. Op die manier kun je de goede god niet verantwoordelijk houden voor het kwaad dat er gebeurt, want hij is niet almachtig.
Er zijn ook christenen die geloven dat Satan op dit moment zo krachtig is en zoveel lijden brengt, dat God gewoon niet in staat is om dat tegen te houden. In feite is dat dezelfde vorm van dualisme.

5. God is niet alwetend
De afgelopen 20 jaar heeft een groep christenen, de zogenaamde ‘Open theïsten’, gesteld dat God geen morele verantwoordelijkheid heeft voor de slechte dingen die gebeuren op de wereld, aangezien Hij niet weet dat ze gaan gebeuren. Als Hij het zou weten, zou Hij het wel tegenhouden, aangezien hij volkomen goed is. Open theïsten geloven dat Gods liefde alles overschaduwt, maar ze geloven dat de menselijke vrije wil genoeg kracht heeft om Gods liefdevolle plan te dwarsbomen.

Daarmee zeggen ze dus dat God niet alwetend is.

Zelf zullen ze in opstand komen tegen de conclusie die ik (Alcorn) zojuist trek, omdat ze zeggen dat God alles weet wat er te weten valt, wat geweten kan worden. Toekomstige gebeurtenissen kunnen niet van tevoren geweten worden, zelfs niet door God, zeggen ze.

6. God is volkomen goed, almachtig en alwetend, hij haat het kwade en zal uiteindelijke degenen die kwaad doen berechten. Hij zal het kwaad en het lijden verwijderen, nadat Hij er een groter, eeuwig goed mee heeft bewerkstelligd.

Het perspectief van waaruit we het probleem moeten bespreken

We moeten een juist beeld geven van God, dat Hem verheerlijkt en verhoogt, niet een beeld dat Hem kleiner maakt dan Hij is.
Zoals we hierboven kunnen lezen, lijkt het de makkelijkste manier om met kwaad en lijden om te gaan, door een of enkele van Gods eigenschappen weg te halen of te minimaliseren. Volgens Alcorn maken we daarmee God kleiner dan Hij is. De Bijbel verhoogt God altijd, zoals bijvoorbeeld in Deuteronomium 10:17 (uit Het Boek, omdat die in dit geval het meest op de Engelse tekst lijkt): De HERE, uw God, is God boven alle goden en Heer boven alle heren. Hij is de grote en machtige God, de ontzagwekkende God.

God verheerlijken en verhogen is niet meer van Hem maken dan er is; dat is onmogelijk! Het is alleen maar zijn grootheid bevestigen, proberen recht te doen aan zijn ongelofelijke majesteit en luister en kracht en wijsheid en liefde.

Het welvaartsevangelie
Veel christenen denken dat wanneer we in God geloven en Hem dienen, Hij ervoor zorgt dat ons geen kwaad overkomt. We hoeven alleen maar om ons heen te kijken of lang genoeg te leven om te weten dat dat niet waar is. Dat heeft God ook nooit beloofd.

We moeten ons perspectief uit Gods woord halen, niet uit wat tegenwoordig populair is om te denken.

--------------- tot zover de samenvatting

Dit was geen hoofdstuk waar ik veel tijd voor nodig had. Dit deed me meer denken aan een lesboek op school; vooral wat wereldvisies;-)
Maar eentje riep toch wel flink wat vragen en discussie op in huize Mama Jes. En dat is de vraag of God niet alwetend is. Mijn schat is geneigd te geloven zoals een Open Theist (zo heb ik in dit hoofdstuk geleerd;-)). God weet niet alles wat wij denken en zullen gaan doen. Want dat zou volgens hem een fatalistisch wereldbeeld opleveren. Als Hij toch alles al weet, dan weet Hij dus ook van tevoren wie er in de Hel gaat belanden. Waarom schept Hij die mensen dan....?

Een erg prangende vraag.... ik hoop er verder in dit boek antwoord op te vinden.

Toch ben ik geneigd om te zeggen dat God inderdaad alles weet. Hij weet wat wij zullen gaan doen. Maar dat wil niet zeggen dat Hij dat heeft bepaald. Ik weet ook vaak wat Jonathan of Christy gaat doen; of ik dat nou leuk vind of niet. Ik kan heel goed inschatten wanneer ze een keuze gaan maken die ik niet goed vind. Dat komt omdat ik mijn kinderen ken! En God is zoooooo veel groter dan mama Jes... die kent ons volmaakt. Die weet dus echt wel wat wij gaan doen; leuk of niet. Ik zeg dan: ook al weet Hij dat een bepaald persoon geen christen zal worden; dat wil niet zeggen dat Hij dat ook heeft bepaald. Het blijft een persoonlijke keuze van die persoon en heeft alles te maken met zijn opvoeding, cultuur, dingen die gebeuren in z'n leven enzovoorts enzovoorts. Ik geloof dat iedereen de mogelijkheid heeft om God te leren kennen. Die mogelijkheden zijn overal geschapen. Wat we ermee doen is onze keuze. Alleen weet God het wel want.... Hij is alwetend.

Dat ben ik geneigd te denken - denk ik;-) Ik hoop op die prangende vraag nog wel antwoord te krijgen.

En Jos en ik gingen helemaal filosofisch bezig.... en als filosoof hoef je alleen maar vragen te stellen... en ik gooi 'm toch maar op het blog: Als God almachtig is (en niet alwetend dan...), dan kan Hij in zijn almacht er toch makkelijk voor zorgen dat Hij ook alles weet....?

.... brand maar los;-)

Back in business!

2010-05-01T23:59:00.003+02:00

Ik merk dat je enthousiast bent over waar je mee bezig bent vanavond, zei Willem. Ik interviewde hem en Ingrid, zijn vrouw, over de heftige tijd die ze achter de rug hebben; de tijd die Willem in Afghanistan zat.

En hij had gelijk! Wat is het heerlijk om weer bezig te zijn met waar ik voor geleerd heb, met wat ik zo graag doe: mooie mensen interviewen en mooie verhalen schrijven! 't Was inmiddels heel wat jaartjes geleden dat ik mijn laatste interview deed en mijn laatste mooie grote verhaal schreef. Wat ben ik blij dat ik nu weer mijn vertrouwde werk mag doen. En lieve Zeeuwse Mama: wat ben ik blij met jouw blogje dat mij op een idee bracht! Super super veel dank:-)

En nu is m'n verhaal uitgewerkt en af en opgestuurd naar de geinterviewden. Ik ben zooooo benieuwd naar hun mening. En daarna naar de mening van de Zij en Zeeuws-redactie. En daarna naar de mening van alle lezers;-)

Op naar verhaal numero 2... binnen twee weken.

O ja,... en ik kan het niet laten dit hier te vermelden......... wie weet wat voor leuke gevolgen een interview kan hebben? Ingrid werkt bij een zorginstelling waar ze een pr-medewerker hebben. Die functioneert niet en gaat weg. Er komt zeer spoedig een vacature...... wie weet..........?!

Contrasten

2010-04-28T21:44:00.002+02:00

Mijn schat heeft promotie gehad. Hij is nu officieel Senior Technician. Tof! En vooral de manier waarop. Bij het bedrijf waar hij werkt moet een leidinggevende zo'n promotie 'verdedigen' in een managers-meeting. Nou, er viel niets te verdedigen, want ze waren allemaal unaniem voor.

Dus dat was zo gepiept:-)

En toen vonden ze dat hij eigenlijk ook nog wel verder kon studeren. Goed voor z'n carriere en voor z'n verdere promotiemogelijkheden. Dus nu mag hij waarschijnlijk, als hij dat wil, op kosten van de baas en in de tijd van de baas - chemie aan de universiteit gaan studeren! Super de supertof natuurlijk. Een dag in de week studeren, en verder 's avonds thuis natuurlijk. Kost allemaal superveel geld, anderhalf jaar lang, maar - het mag! Nu mogen wij nadenken (met name hij natuurlijk, want ik vind het gewoon supertof voor 'm) of 'ie dat echt wil en ziet zitten. Want dit zal dan z'n eerste 'serieuze' studie worden, waar hij echt flink voor aan de bak moet...

Dus ben benieuwd wat hij wil!

En ja, tegelijkertijd viel ons het enorme contrast met mijn werkgever op. Want voor mij is er nog lang geen opleiding in zicht. De directeur heeft nu tot twee maal toe mijn opleidingsverzoeken in de prullenbak doen belanden. Ik heb nog geen derde poging gedaan, want ik weet niet eens wat voor poging ik nog zou moeten doen...
Ik doe m'n werk
Zit m'n tijd uit
Kijk dagelijks op vacaturesites
Maar begin na twee maanden absoluut dieptepunt qua werk het langzaam alweer te accepteren....
... en me erbij neer te leggen dat 't nog wel even zal duren, dat ik echt niet zo snel iets nieuws gevonden heb.

Ik probeer maar gewoon extra te genieten van de 'zakelijke' dingen naast m'n werk die wel leuk zijn, zoals fotograferen en mooie verhalen schrijven voor Zij en Zeeuws enzo...

Radiostilte

2010-04-27T22:54:00.003+02:00

Ons internet, televisie en telefoon (ja ja, heel fijn 1 aanbieder), ligt al een week bijna constant uit de lucht. Vandaar de radiostilte van deze kant.
Wel merk ik dat ik het minder mis naarmate de dagen vorderen... een beetje afkicken kan geen kwaad;-)

Maar er gebeurt genoeg hier, dus er is genoeg om over te schrijven. Binnenkort als alles gefixt is ga ik weer van start:-) Want ook in mijn boek ben ik alweer een paar hoofdstukjes verder! En ik ben in de prijzen gevallen bij weer een leuke blogactie: Pay it Forward. Dus ik heb een leuk cadeautje gekregen en mag nu zelf aan de knutsel voor drie lezers die in de prijzen willen vallen. Schrijf ik binnenkort meer over!

Als God goed is.... (deel 3)

2010-04-16T21:51:00.002+02:00

’t Wordt wel héél stil op m’n blogje;-) Ach, ik weet dat ik in elk geval één iemand plezier doe met deze verhalen, dus ik ga gewoon door. Ik schrijf deze samenvattingen toch, dus kan ze net zo goed publiceren;)
Toch ben ik wel benieuwd naar de mening van degenen die mijn samenvattingen wel lezen… als er iets is wat je opvalt, reageer eens?

Dit hoofdstuk wordt er trouwens eentje voor de echte die-hards… de samenvatting is nogal lang…… Hier worden definities gemaakt van kwaad en lijden… in het boek spreekt Alcorn over primary en secondary evil… bij gebrek aan fatsoenlijke Nederlandse begrippen heb ik er maar eerstelijns en tweedelijns kwaad van gemaakt.

Mijn persoonlijke mening/verhaaltje vind je aan het eind!

Hoofdstuk 3. Wat is kwaad, en waarin verschilt het van lijden?

Het verschil tussen goed en kwaad moet duidelijk zijn
God wil dat het verschil tussen goed en kwaad duidelijk blijft en hij veroordeelt degenen die goed en kwaad door elkaar halen: Wee hun die het kwade goed noemen en het goede kwaad; die duisternis voorstellen als licht en licht als duisternis; die bitter doen doorgaan voor zoet en zoet voor bitter. (Jesaja 5:20). In Romeinen 5:20 wordt heel duidelijk gezegd: Weest afkerig van het kwade en gehecht aan het goede.

In deze teksten wordt er vanuit gegaan dat je het verschil tussen goed en kwaad wel weet. Maar dat is niet altijd zo makkelijk. We moeten ons daarin oefenen en veel de Bijbel raadplegen. Hebr. 5:14: Maar de vaste spijs is voor de volwassenen, die door het gebruik hun zinnen geoefend hebben in het onderscheiden van goed en kwaad.

De Bijbel beschrijft het kwaad als alles dat tegen Zijn morele wil in gaat. Het eerste menselijke kwaad gebeurde toen Eva en Adam God ongehoorzaam waren. Die eerste zonde – een moreel kwaad – had als consequentie dat er lijden kwam. Lijden is dus veroorzaakt door kwaad.

In essentie weigert het kwaad God te accepteren als Heer en zet het iemand of iets in Zijn plaats. Daarom wordt in de Bijbel afgoderij als de grootste zonde gezien, aangezien afgoderij iets als God aanbidt wat geen God is. Als we Gods richtlijnen vervangen door de onze, onkennen we niet alleen God maar zetten we onszelf in Zijn plaats. Kwaad is altijd een couppoging, een poging om God van Zijn troon te stoten.

Sommigen beschrijven kwaad als de afwezigheid van goed
De logica is als volgt: er is geen kou, er is alleen gebrek aan (of afwezigheid van) warmte. Duisternis is niet het tegenovergestelde van licht, maar de afwezigheid van licht. Goed kan en zal bestaan zonder kwaad. Maar kwaad niet bestaan zonder het goed waar het tegenover staat.
Het taalgebruik in het Nieuwe Testament ondersteunt deze gedachte wel eens, door het gebruik van woorden als onrechtvaardig, onjuist, goddeloos, wetteloos. Dit soort worden lijken te stellen dat kwaad de afwezigheid van Gods goedheid is.

Alcorn stelt dat deze manier van redeneren nog lang niet ver genoeg gaat.

Veel meer dan de afwezigheid van het goede, is kwaad de corruptie van goed
Misschien kunnen we het kwaad wel het beste zien als een parasiet in Gods goede schepping, aangezien een parasiet iets substantieels is. Zonder het levende organisme dat ‘ie gebruikt als gastheer, kan de parasiet niet bestaan. Op dezelfde manier ontstaat kanker in gezonde cellen, leeft het van gezonde cellen en op den duur vermoordt het de gezonde, levende cellen. Net zoals metaal geen roest nodig heeft, maar roest wel metaal, zo heeft goed geen kwaad nodig, maar kwaad wel goed.

Een andere interessante gedachte: zonder kwaad in de wereld zouden Gods goedheid en genade niet zo ontzettend duidelijk zijn geworden. De Vader, de Zoon en de Heilige Geest hadden geen medelijden, genade of vergeving nodig. Deze dingen konden alleen gegeven worden aan sterfelijke en zondige schepselen.
God is bezig met zijn verlossingswerk in ons leven en op een dag zal hij het kwade verslaan en het lijden wegdoen, om in de komende eeuwen de overweldigende rijkdom zijner genade te tonen naar zijn goedertierenheid over ons in Christus Jezus. (Ef. 2:7)

Eerstelijns en tweedelijns kwaad
De Bijbel laat moreel kwaad zien (rebellie tegen God) en natuurlijk (biologisch) kwaad, zoals ziektes en rampen.
• De immorele dingen die we zien, zijn eerstelijns kwaad
• De consequenties die we ondergaan (lijden), zijn tweedelijns kwaad.

Ongehoorzaam zijn aan God – onscheidbaar van het gebrek aan vertrouwen in God – was de eerste zonde; het eerste kwaad. Door die zonde - een moreel kwaad – kwam de consequentie: lijden. Lijden volgt dus op kwaad.

Tweedelijns kwaad wijst naar eerstelijns kwaad. Zo herinnert dat ons eraan dat de mens, schuldig aan zonde, lijden verdient.
God haat het eerstelijns kwaad dat wij doen, en wij haten het tweedelijns kwaad (de consequenties) die God toestaat of besluit).

Lijden op deze aarde is een waarschuwing voor en een voorproefje van eeuwig lijden. Zonder dat we iets van de Hel ‘geproefd’ hebben, zouden we niets van zijn verschrikkingen zien en minder gemotiveerd zijn om al het mogelijke te doen om daar niet terecht te komen. Zo kan tweedelijns kwaad ons wakker schudden en ons aanmoedigen om berouw te hebben over ons eerstelijns morele kwaad: zonde.

Hoewel God oordeel belooft in de Bijbel, heeft God ook beloofd dat Hij goed zal brengen voor de mensen. Goed dat uiteindelijk ver boven het kwaad uitstijgt, goed dat het kwaad tenietdoet. In Jeremia 32:38-41 zegt God: (even in het Engels, aangezien je daar het woord goed elke keer tegenkomt in deze context)
They will be my people, And I will be their God. I will give them singleness of heart and action, so that they will always fear me for their own good and the good of their children after them. I will make an everlasting covenant with them: I will never stop doing good to them, and I will inspire them to fear me, so that they will never turn away from me. I will rejoice in doing them good and will assuredly plant them in this land with all my heart and soul.

Een chirurg kan een mens pijn doen en een ouder kan een kind straffen, maar daarmee doen ze goed, en geen kwaad. Op dezelfde manier kan God lijden toestaan en zelfs lijden brengen op zijn kinderen zonder dat Hij daardoor moreel slecht is. God haat moreel kwaad en Hij zal het volkomen vernietigen. Maar op dit moment staat hij kwaad en lijden nog toe en kan Hij die gebruiken om er iets goeds uit te laten voortvloeien.

- einde samenvatting hoofdstuk 3 -

Ik vond dit best een heftig hoofdstuk. Omdat Alcorn hier heel duidelijk stelt dat God ook lijden kan brengen. Als gevolg van de zonde. Eigenlijk wist ik dat ook wel; je leest het overal in de Bijbel. Maar aan de andere kant hoor je ook zo vaak dat God geen kwaad doet. En daar heb je het meteen… het woordje kwaad. Daar bedoelen wij mensen moreel kwaad mee. En zoals Alcorn heel duidelijk maakt in dit hoofdstuk: God haat moreel kwaad. En dat is het kwaad dat wij mensen doen.
Wij christenen willen vaak liever een lieve God – de God die al onze zonden vergeeft, van ons houdt, de God die alles deed om ons voor eeuwig te behouden. Ja, en zo is God ook! Maar ik ben wel eens geneigd om al die andere eigenschappen van God een beetje naar achteren te schuiven. En zo is het niet…. Want God is ook een God die rechtvaardig is, die doet wat Hij belooft, die het kwade haat enz!

Dus na enig pruttelen – over deze samenvatting heb ik een klein weekje gedaan – is het toch gezakt en ben ik blij met dit hoofdstuk en durf ik toch te beamen dat God ook lijden kan brengen als gevolg van onze zonden.

De volgende keer hfd 4 en 5, en daarmee het einde van sectie 1 van deze dikke pil! (Ja, het gaat tot sectie 11 – en hoofdstuk 45……)

Foto's en steekwoorden;)

2010-04-15T21:59:00.002+02:00

Papa werd drie en drietig
Dan is het leuk om dezelfde blouse aan te hebben! Wat zijn wij mooi!
En dan geef ik papa.... twee kanonnen van playmobil; zodat we samen kunnen schieten!

Met dat prachtige lenteweer spelen we veel in de zandbak

Thijsje kan ook al zelf naar buiten kruipen en vermaakt zich kostelijk!

En vanavond... gingen we eindelijk mama's verjaardagscadeau van opa 'inwijden'.... barbecue!

Heerlijk was het!

Samen met papa de bbq aansteken

Lekker de eerste seizoensaardbeitjes eten (veel te duur maar ook zooooo lekker;))

Vreeeeeeeselijk vies worden

Heeeeeeeeerlijk genieten met elkaar

En dan... vlak voor bedtijd lekker een vuurtje stoken in de bbq! Heel spannend maar supergaaf!

Ruimte in m'n huis en ruimte in m'n hoofd

2010-04-14T20:49:00.006+02:00

Heerlijk die lente en dat prachtige weer! Ik krijg er superveel energie van ~~behalve op de dagen dat ik moet werken~~. En ik krijg ook meer zin in rust en ruimte om me heen. En dan helpt het heel goed als mama Jes eens wat gaat opruimen en wegdoen.

Nou, en dat gaat van een leien dakje;-)
Sommige dingen geven we weg - onze gave bolderkar bijvoorbeeld; die gaat een hele peuterspeelzaal blij maken! En Jos' racefiets waar hij maar liefst wel een keer per jaar op fietste, mag ook gratis opgehaald worden. En zo nog wel wat meer dingetjes. Maar verder is 't vooral veel ouwe, soms kapotte meuk, die we lekker naar de milieustraat brengen - of de vuilstort zoals Jonathan het noemt. Hij vindt het heerlijk om te helpen dingen weg te gooien in die grote containers. Schaterend van plezier rende hij van de ene naar de andere container om er spullen in te droppen. Alleen al voor zijn plezier zouden we extra vaak rijden;-)

Maar 't ruimt ook lekker op. Ons tuinschuurtje is nu weer zo leeg, dat je er makkelijk door naar achteren de poort uit kan lopen. En kan fietsen. En kan trekkerrijden.

En aangezien mijn kleine Thijsje ook al een kleine reus begint te worden; mogen er lekker ook babyspulletjes weg: het babybadje gaat verdwijnen, want nu zitten ze heerlijk met z'n drietjes te genieten in ons bibabad. En de wipstoel mag weg, want daar wil Thijs toch niet in zitten. En de box gaat over een poosje weg.... heerlijk wat een ruimte dat oplevert! In m'n huis en in m'n hoofd!

Als God goed is.... (deel 2)

2010-04-11T21:02:00.003+02:00

Hoofdstuk 2 uit If God is Good:

Wat is het probleem van kwaad en lijden?

We leven tussen Genesis 3 en Openbaring 20; tussen het Paradijs en de Nieuwe Aarde. Het gaat niet goed met de wereld. Maar betekent dat dat God er niet is? Door de eeuwen heen hebben vele mensen de vraag gesteld. Alcorn benoemt hem als volgt:

Als God voor 100% goed is, dan zou hij kwaad en lijden willen voorkomen. Als God alles weet, zou hij weten hoe hij het kon voorkomen. Als God almachtig is, is hij in staat om het te voorkomen! En toch... er bestaat verschrikkelijk veel kwaad en lijden. Waarom?

Door de eeuwen heen hebben filosofen zich over het probleem van het lijden gebogen. Honderden en duizenden jaren geleden hadden mensen te maken met lijden en kwaad. In allerlei boeken van allerlei (beroemde) schrijvers gaat het over goed en kwaad, over pijn en lijden. Shakespeare, Tolstoy, Dostojevski....

Maar... het probleem van het kwaad kwam ook al vele malen prominent aan de orde in een boek waar je het misschien niet in eerste instantie zou verwachten: De Bijbel!

Overal in de Bijbel vragen mensen aan God: waarom gebeurt dit, hoe lang moet dit nog duren, wanneer grijpt U in? (Bijvoorbeeld in Psalm 6:3, 13:1, Habakuk 1:2)
Opvallend is, dat zelfs in de hemel deze vraag wordt gesteld! De martelaren in de hemel roepen met luide stem in Openbaringen 6:10: Tot hoelang, o heilige en waarachtige Heerser, oordeelt en wreekt Gij ons bloed niet aan hen, die op de aarde wonen?

Als atheisten de Bijbel zouden lezen, zouden ze hun beste argumenten misschien wel daar vinden;-)

Ik ga weer een stukje citeren:

"Er zijn nog maar nauwelijks twee hoofdstukken geschreven in de Bijbel waarin God de schepping en alles wat hij gemaakt had zeer goed noemde, als er een verschrikkelijke schaduw valt - kwaad en lijden komen in de wereld. De Bijbel vertelt over de oorsprong van het kwaad, de kenmerken ervan en de gevolgen ervan.
De val van Adam en Eva, Kains moord, de zondvloed bij Noach, de toren van Babel, de zonden van de aartsvaders, de tragedies van Job, Egyptes onderdrukking van Israel, Davids klaagpsalmen, Israels rebellie en verbanning, het lijden van de profeten, het lange lange wachten op de Messias - dat duurt maar en duurt maar, zodat wanneer Jezus eindelijk op aarde komt als het lam, dat geen moment te vroeg is. Zo zal ook het moment dat Hij terugkomt als de Leeuw geen moment te vroeg - of te laat - zijn.

De eerste daad van menselijk kwaad zorgde ervoor dat God beslissend moe(s)t oordelen, maar het zorgde er ook voor dat Gods masterplan zichtbaar werd. Voor onze verlossing - en die van de complete gevallen schepping - zet Hij zijn complete strategie (de God die mens werd, werd gekruisigd, is opgestaan en zal terugkomen) in gang.

De Bijbel windt geen doekjes om het kwaad. Jezus noemt een complete generatie 'boos en overspelig' (Matt 12:39), in het Onze Vader bidden we om verlossing van de boze, in Romeinen 12:21 wordt ons opgedragen ons niet te laten overwinnen door het kwade, maar het kwade te overwinnen door het goede. En eens zal de Rechter zeggen: ga weg van Mij, werkers der ongerechtigheid (Luk 13:27)."

"Omdat de Bijbel de vraag van het lijden en het kwaad zo vaak naar voren brengt, is er geen enkele reden waarom wij die vraag niet zouden mogen stellen."

Aan het einde van het hoofdstuk stelt Alcorn dat het soms goed kan zijn om je lijden eens vanuit een ander perspectief te bezien, maar dat ook zo'n ander perspectief niet zorgt voor een pracht van een oplossing of antwoord. En hij vertelt een ontroerend waargebeurd verhaal over een tienermeisje, dat er heel veel moeite mee heeft om met haar moeder over straat te lopen, omdat die afschuwelijk misvormde armen heeft. Op een dag zijn ze toch samen aan het winkelen en ze ziet mensen met afschuw naar haar moeder kijken. Huilend komt het tiendermeisje met haar moeder thuis en ze vertelt haar moeder hoe beschaamd en ongemakkelijk ze zich voelde, waarna ze vertrekt naar haar kamer.
Voor de moeder is dit natuurlijk ook niet bepaald makkelijk om aan te horen. Na een uurtje de tijd te hebben genomen om te bekomen, klimt ze de trap op naar haar dochters kamertje en besluit haar te vertellen hoe ze aan die verminkte armen is gekomen: Toen jij nog een baby was, werd ik op een nacht wakker en ons hele huis stond in brand. Ik had snel de voordeur uit kunnen rennen, maar ik besloot dat ik liever wilde sterven samen met jou dan alleen te ontkomen. Dus rende ik de trap op naar je kamertje, dwars door de vlammen. Ik trok je in mijn armen, die in brand stonden en rende met je de deur uit. Wat een pijn had ik! Maar wat was ik blij toen we buiten waren en ik zag dat jij volkomen ongedeerd was! Geschokt bekeek het tienermeisje haar moeder met andere ogen. Ze huilde van dankbaarheid en schaamte.

En dan de slotzin van het hoofdstuk:
Ik hoop dat we mogen leren om het probleem van lijden en kwaad door nieuwe ogen te bekijken.

Ik ben erg benieuwd naar hoofdstuk 3! (Wat is kwaad, en waarin verschilt het van lijden?)

Als God goed is.... (deel 1)

2010-04-10T23:03:00.002+02:00

Ik heb Randy Alcorns nieuwste boek aangeschaft: If God is Good - Faith in the midst of suffering and evil. Een dikke pil van zo'n 500 bladzijden (in het Engels, aangezien hij nog lang niet uit is in het NL) waarin Alcorn het probleem van het kwaad en het lijden te lijf gaat - met de Bijbel.

Ik hou van de manier waarop Alcorn dingen duidelijk kan maken aan de hand van de Bijbel. Als ik antwoord zoek op een moeilijke vraag die met de eeuwigheid of met geloof te maken heeft, kijk ik vaak op de website van zijn stichting Eternal Perspective Ministries om te kijken of hij er toevallig een bijbelstudie over (geschreven) heeft. En wat heb ik daar altijd veel aan!

Nu lees ik altijd zoveel tofs in zo'n boek, dat ik er aantekeningen bij maak. En vandaag dacht ik: ik maak van m'n aantekeningen wel verhaaltjes op m'n blog. Voor iedereen die het onderwerp interessant vindt en voor wie een dikke engelstalige pil toch echt teveel gevraagd is.

Dus vandaag een paar highlights uit:

Hoofdstuk 1: Waarom is het probleem van kwaad en lijden zo belangrijk?

De belangrijkste reden voor mensen om niet in God te geloven, is het probleem van kwaad en lijden. Het is dus niet zomaar een probleem, het is het probleem. En het is de hoeksteen van het atheisme.
Een beroemde Britse atheist zweerde zijn atheisme af vanwege de complexiteit van het universum en zijn geloof in het overweldigende bewijs voor intelligent design. Maar hoewel hij van z'n atheisme afviel, werd deze man geen christen. Waarom? Hij kwam niet voorbij het probleem van het lijden. Uiteindelijk concludeerde hij dat God het universum wel gemaakt moet hebben en het vervolgens in de steek heeft gelaten.

En dan een interessante paragraaf die me flink aan het denken zette.

Een geloof dat ons niet voorbereidt op lijden is een vals geloof dat gedoemd is verloren te gaan.

Ik ga een stukje citeren/vertalen:
"Geloven dat God bestaat is niet hetzelfde als verrouwen op de God die bestaat. Een naamchristen die in aanraking komt met lijden, ontdekt vaak dat zijn geloof in de kerk was, in zijn denominatie, in zijn familie, maar niet in Jezus. Als hij in aanraking komt met kwaad en lijden, kan hij z'n geloof verliezen. Maar eigenlijk is dat maar goed ook. Ik leef mee met mensen die hun geloof verliezen, maar elk geloof dat verloren gaat in lijden was geen geloof dat de moeite waard was om te behouden. (waarachtig geloof wordt getest; vals geloof wordt verloren).
(...)
Lijden en kwaad brengen een kracht in werking die ons bij God vandaan trekt of juist dichter bij Hem brengt. Ik ken een man die z'n geloof verloor nadat hij getroffen werd door verschrikkelijk kwaad, lijden en onrechtvaardigheid. Mijn hart breekt voor hem en ik bid dat ik en mijn familie nooit mee hoeven te maken wat hij heeft meegemaakt. Maar als persoonlijk lijden je voldoende bewijs geeft dat God bestaat, dan zou ik toch zeker niet hoeven wachten tot ik moet lijden voordat ik concludeer dat God niet bestaat. Als mijn lijden het rechtvaardigt om God te ontkennen, dan zou ik hem nu allang moeten ontkennen vanwege het lijden van andere mensen.
(...)
Je geloof verliezen is dan misschien wel Gods geschenk aan jou. Want dan kun je dit onware geloof vervangen door een waarachtig geloof in de trouwe God - geloof dat standhoudt - en zelfs versterkt wordt door de zwaarste moeilijkheden in het leven. "

Nadat ik dit gelezen had, dacht ik eerst: Poeh! Daar zegt hij nogal wat zeg. Inmiddels is het twee dagen later; lees ik het nog eens na terwijl ik dit opschrijf, en denk ik dat hij toch wel gelijk heeft.

Even verderop stelt Alcorn dat de meeste kerken van tegenwoordig mensen onvoldoende voorbereiden op pijn en lijden en kwaad en er vanuit de Bijbel over praten. En dat dat falen is. En door dat falen zijn veel christenen onvoorbereid als ze getroffen worden door lijden. Ze hebben geen Bijbelse handvaten om ermee om te gaan. "Aangezien de vraag hoe dan ook een keer aan bod komt in ieders leven; zouden ouders en kerken de vraag niet meteen op tafel moeten gooien en mensen in hun Bijbel moeten laten kijken om te kijken wat God erover te zeggen heeft?"

Tot zover mijn aantekeningen bij hoofdstuk 1. Inmiddels heb ik ook hoofdstuk 2 gelezen, dus daar schrijf ik binnenkort verder over. Ik ben benieuwd of jullie het interessant vinden om dit mee te lezen of dat ik m'n aantekeningen liever voor mezelf moet houden?

Een blik in de hemel?

2010-04-08T13:48:00.006+02:00

... 'De grond beefde. De zachte zomerlucht rook ineens nog zoeter. Achter hen verscheen een stralend licht. En toen hij zich omdraaide, stond daar het verlangen van zijn hart, reusachtig en echt, de gouden Leeuw, Aslan zelf.'

Ik heb de afgelopen weken weer opnieuw De kronieken van Narnia gelezen; de fantastische boekenserie van C.S. Lewis. De eerste keer dat ik ze las was ik al onder de indruk, maar nu, een aantal jaartjes later, ben ik er nog meer ontroerd van. Eigenlijk vind ik vooral het eerste deel en het laatste deel het mooiste. Het eerste vanwege het prachtige scheppingsverhaal, en het laatste dat gaat over het einde van de wereld en de nieuwe aarde (de hemel). Sinds ik het boek Heaven van Randy Alcorn heb gelezen, ben ik super enthousiast over de hemel en ook in dit laatste Narnia-boek wordt die weer zo schitterend omschreven.

De hoofdpersonen lopen over de nieuwe aarde (zoals ik hem maar noem;-)), en ze herkennen zoveel van de werelden waar ze geweest zijn. Dan ontdekken ze dat deze wereld al het goede en mooie van de andere werelden heeft, maar dan nog prachtiger, groter, intenser, indrukwekkender.... Alsof je je hele leven door een donkere spiegel hebt gekeken en nu het pas echt ziet. 'De Eenhoorn was degene die de woorden vond voor wat iedereen voelde. Hij riep: 'Nu ben ik eindelijk thuis! Dit is mijn echte vaderland! Hier hoor ik. Dit is het land waar ik al mijn hele leven naar op zoek was, al heb ik dat tot nu toe nooit geweten. Dat we zoveel van het oude Narnia hielden, kwam doordat het soms een beetje hierop leek. Brie-hi-hi! Kom hogerop, kom verder naar binnen!'

Heel boeiend vond ik ook een stuk over iemand die een andere god gediend had en die toch op de nieuwe aarde was. 'Sinds ik een jongen was, heb ik altijd Tash gediend. Het was mijn vurige wens hem beter te leren kennen en, als dat mogelijk mocht zijn, zijn gelaat te aanschouwen. Maar de naam Aslan haatte ik. (...) En hoewel mijn hart in mijn binnenste tot water smolt vanwege de grootheid en de angstaanjagendheid van Tash, toch was mijn verlangen sterker dan mijn angst. Ik besloot het gelaat van Tash te gaan aanschouwen, ook al zou hij mij ervoor doden. (De man gaat een schuur binnen waar Tash zou zijn en komt in een prachtige andere wereld terecht. En daar ziet hij niet Tash, maar Aslan de Leeuw!) (...) Zijn haar leek wel zuiver goud en de glans van zijn ogen leek op gesmolten goud in een oven. Hij was angstaanjagender dan de Vuurspuwende Berg van Lagoer en zijn schoonheid overtrof alles wat er op de wereld bestaat. Toen viel ik aan zijn voeten neer en dacht: Dit moet voor mij wel het einde zijn, want de Leeuw (aan wie alle eer toekomt) weet dat ik al mijn dagen Tash gediend heb en niet hem. (...)
Maar de luisterrijke boog zijn gouden hoofd en raakte mijn voorhoofd aan en zei: 'Zoon, ge zijt welkom.' Maar ik zei: 'Helaas Heer, ik ben geen zoon van u maar de dienaar van Tash'. Hij antwoordde: 'Kind, alles wat ge voor Tash hebt gedaan, reken ik alsof ge het voor mij had gedaan'.
Dan vraagt hij aan de Leeuw of Hij dan dezelfde is als Tash. 'De Leeuw gromde zo dat de aarde ervan beefde (maar zijn toorn was niet voor mij bedoeld) en zei: 'Dat is niet waar. Niet omdat hij en ik dezelfde zijn, maar omdat we elkaars tegenovergestelde zijn, neem ik de dingen die ge voor hem hebt gedaan voor mezelf aan. Want ik en hij zijn zo verschillend dat niets slechts voor mij kan worden gedaan, en dat niets dat niet slecht is, voor hem kan worden gedaan.'

En dan, even later zegt Hij: 'Geliefde, als uw verlangen niet mij gegolden had, zoudt ge niet zo lang en zo oprecht gezocht hebben. Want ieder vindt wat hij oprecht zoekt'.

Dit is een stuk verhaal dat me echt aan het denken zet... zou het....? Ik ben altijd redelijk radicaal in mijn denken... omdat Jezus zegt: Ik ben de Weg en de Waarheid en het Leven. Niemand komt tot de Vader dan door mij. Dat betekent dat andere godsdiensten niet naar de Vader leiden; want dat doet alleen Jezus.
Maar aan de andere kant vraag ik me wel vaak af: maar de mensen die oprecht op zoek zijn... en die nu eenmaal in een totaal andere cultuur geboren zijn met een andere godsdienst.... kun je ze dat nou kwalijk nemen?

Gelukkig ben ik God niet. Maar toch blijf ik er af en toe over nadenken. En helemaal weer na zo'n verhaal van Lewis. Ooit zal ik het wel weten;-)!!!

(alle citaten zijn afkomstig uit deel 7 van de Kronieken van Narnia: Het laatste gevecht, van CS Lewis)

plezier in het paasweekend

2010-04-05T22:39:00.001+02:00

Vliegen met papa!! Ons lieve kleine reusje....

Avondritueel voor het slapen gaan: samen op de pot. En vaak met dikke pret;)

Tja.... wat moet ik zeggen?;-) Mijn kleinste grote schat!!

Is het geen heeeeerlijk ventje?!!

jaja... zoals zovaak: groetjes van een trotse mama!

Een God aan een kruis is toch dwaasheid...?

2010-04-01T23:16:00.003+02:00

Wat maakt Jezus zo bijzonder dat 2010 jaar na zijn geboorte er Pasen wordt gevierd ter nagedachtenis van zijn lijden en sterven. Nou, dat alle gebeurtenissen in de wereldgeschiedenis afgestemd zijn op zijn geboorte is al uniek te noemen. Homerus vervaardigde epische gedichten rond 800 vóór Jezus Christus. Slag bij Waterloo: 1815 ná Christus.

Hij heeft nooit een boek geschreven – maar toch zijn er over Hem meer boeken geschreven dan over wie ook ter wereld.
Hij heeft nooit een lied gemaakt – maar miljoenen mensen zingen al eeuwen over Hem.
Hij heeft nooit een school gesticht – en toch hebben alle opleidingen samen nooit zoveel leerlingen voortgebracht als Hij.

Hij werd als 33 jarige na een korte carrière met spijkers aan een houten kruis opgehangen. Na een oneerlijk proces veroordeeld tot de kruisdood: een Romeinse uitvinding. Nu, 2000 jaar later dragen duizenden, miljoenen mensen met gepaste trots een kruisje aan hun hals.

Een God aan een kruis: dwaasheid volgens velen en geef ze eens ongelijk.
Namen van Nobelwinnaars, staatshoofden en publiekssterren komen en gaan – maar Zijn naam wordt telkens opnieuw op de lippen van de mensen genomen. Geen andere naam wordt zo diep gevreesd, zo vaak vervloekt en zo intens aangeroepen.

De dominee bij de uitvaartdienst van Michael Jackson zei het treffend: 'And even now the King of Pop must bow his knee to the King of Kings.' Jezus: Koning! Mijn koning!!

Deze kwam ik tegen op de hyves-blog van een vriend van mij. Met zijn toestemming mocht ik het overnemen.

Goede paasdagen!

Verjaardagsmeisje - Eindelijk weer foto's;-)

2010-03-29T20:59:00.000+02:00

hehe... na veel gepieker en geprobeer is het mama toch gelukt m'n foto's uit m'n camera te halen. Dus hier toch nog een klein beetje nagenieten van mijn feestje:-)

... Zoals altijd wakker worden op de bank onder het genot van een lesje melk klinken. Vandaag wel met m'n eerste cadeautje op schoot: een prachtige Hallo Kitty die ik van Jo'tan heb gekregen. We zijn onafscheidelijk en zonder Hallo Kitty ga ik niet meer slapen en ook niet uit m'n bed:-) Daarna keek ik eens naar het mooie keukentje dat ik van papa en mama kreeg. Jo'tan vond het leuker dan ik, maar toch speel ik er wel veel mee inmiddels.
Toen snel m'n bootrrrrrrrrrrram naar binnen werken, want op de tafel stonden nog een paar cadeautjes die ik mocht uitpakken. En met die mooie speeltuin van duplo met een mooie sommel en lijbaan was ik toch wel heel erg blij.

... mama had een prachtige taat besteld bij de Hema met een foto van Chitie erop! Wouw wat was die platug ... en lekke! Zelfs Thijsje smulde ervan mee.

... De volgende dag kwam alle familie om nog meer cadeautjes te brengen. En om boekjes voor te leesu natuurlijk!

.. en dit is al een paar dagen na mijn verjaardag, toen mama wat typische gezichtsuitdrukkingen van mij vastlegde. Dat is haar wel goed gelukt hoor. Platug!

Help!

2010-03-27T20:52:00.002+01:00

Lieve lezertjes van mijn blog... ik heb jullie hulp nodig. Over het algemeen probeer ik goed na te denken waaraan ik ons geld uitgeef en vooral ook bij kinderspullen (kleren enzo) maak ik het niet te gek. We krijgen gelukkig ook een boel. Maar vandaag moest ik met Jonathan en Christy om nieuwe schoenen. Bij de Dolcis kreeg je het tweede paar voor de halve prijs en zo ging ik met twee paar schoenen voor in totaal 85 euries weer naar huis. Waarop mijn liefste in toorn ontbrandde omdat hij dat belachelijk veel geld vond voor twee stel kinderschoenen.

Ja, ik vind het ook veel geld, maar over het algemeen kosten schoenen ook wel het nodige. Wat ik graag van jullie wil weten, is wat je gemiddeld aan een paar schoenen voor je kids uitgeeft en waar je ze koopt?

In de hemel bij God...

2010-03-27T12:57:00.002+01:00

Gisteren viel het hem voor het eerst op. De man en kids van Miriam waren bij ons aan het eten en spelen (en praten;-)). Jonathan speelde heerlijk met overbuurjongetje J, dat precies een jaar jonger is dan hij. We aten met vijf kids en drie volwassenen in een grote chaos aan de eetkamertafel en het was erg gezellig.
Toen ze naar huis aan het gaan waren, viel er ergens een kwartje bij Jonathan: 'Waar is z'n mama?'
Dus toen heb ik 'm uitgelegd dat J's mama dood was gegaan en nu bij God en de Here Jezus in de hemel is. Dat wij haar niet meer kunnen zien. 'Maar de Here God wel he mama?'
'Ja, de Here God wel, want daar is ze nou'. En toen volgde er nog een gesprekje over de hemel, 'die is heeeeel ver weg he mama?', en over de Here God die voor je zorgt en je beter kan maken 'Want God heeft heel veel spullen in de hemel he mama, dan kan hij het weer maken'.

Ja, 't is voor het eerst in Jonathans leven dat er iemand dood gaat die hij kent... mooi om er met hem over te praten en te merken hoe zo'n klein ventje over dingen nadenkt.

En voor wie nog wel eens aan ze denkt: het gaat best wel heel goed met Miriams man en kids. Natuurlijk is het pittig (zacht uitgedrukt), maar ze redden zich best. En 't is fijn om ze zo af en toe eens lekker voor een maaltijd uit te nodigen.

Heerlijk lenteweekje en o die fotokaart

2010-03-25T15:35:00.004+01:00

We hebben een heerlijk lenteweekje achter de rug! Wat is het fantastisch weer en wat is het heerlijk om de kids buiten te zien spelen en genieten - nu zelfs zonder jas!!

Een week geleden hebben we eindelijk onze betonnen bbq/haard in elkaar gezet (althans, mijn schat en zijn papa). En deze week hebben we hem meteen een mooi kleurtje gegeven. Wat ziet dat er gezellig uit en wat heb ik zin om 'm te gaan gebruiken!

En toen werd Christy jarig. Een druk weekendje, want haar grote nicht was op dezelfde dag jarig en werd 4. Dus flink wat heen en weer gerij en een hoop visite, maar heel veel gezelligheid. Wat is ze weer verwend: met veel kleertjes (gelukkig) en ook wat speelgoed (niet te veel gelukkig;-)). Ze vond het allemaal wel interessant, maar het uitpakken van de cadeautjes was leuker dan de cadeautjes zelf. Behalve Jonathans cadeautje - dat hadden we goed uitgezocht. De Hello Kitty-knuffel werd meteen haar vriendje en mag overal mee naartoe. Maandag lieten we 'm bij de oppas liggen en ze miste hem al zodra we tien minuten thuis waren! Gelukkig kwamen ze 'm snel even langs brengen, zodat m'n kleine grote meid haar 'mooie poes' mee naar bedje kon nemen.

En toen werd het dinsdag. Ai wat zag ik tegen die dag op, want het was weer tijd om naar de kaakchirurg te gaan... m'n laatste twee verstandskiezen moesten eruit. De eerste twee gingen zonder enig probleem, maar ik heb genoeg enge verhalen gehoord om daar niet al te gerust op te zijn. En ja hoor... mijn bovenste kies had weerhaken. En m'n lippen waren niet verdoofd dit keer. Dus ik voelde het getrek aan m'n mond en het gebeul aan m'n kies maar al te goed. En dus zit ik nu, een paar dagen later met een super dikke wang en veel hoofd- en mondpijn. Achja, het zal wel weer over gaan en hopelijk is het de laatste keer in m'n leven bij de kaakchirug geweest:-)

Dinsdag hebben we ook Jonathan ingeschreven voor school! Wat wordt zo'n klein ventje dan snel groot zeg... in september wordt hij vier, dus meteen na de zomervakantie mag hij instromen in groep 1. Ik weet zeker dat hij het geweldig zal vinden. Maar ik zal die schat wel missen hoor overdags... wat is het heerlijk om hem om me heen te hebben!

En van al die heerlijke momenten van afgelopen week heb ik lekker veel foto's gemaakt. En die wilde ik eens fijn op m'n computer zetten en gaan bloggen. En toen zag de pc m'n fotokaart niet meer! Ik geef de moed nog niet op, want ik zou het echt heel erg balen vinden als ik die mooie momentopnames kwijt was.....

Dus hopelijk binnenkort moooie plaatjes!

Bijna 2... ons lentemeisje!

2010-03-16T19:42:00.005+01:00

Zaterdag is het zover... dan wordt ons lentemeisje 2 jaar! Bijna precies anderhalf jaar jonger dan haar grotere broer... we wilden ze zo kort op elkaar (als alles gaat zoals je het zelf plant;-)) zodat ze lekker veel aan elkaar zouden hebben. Nou, en dat merken we nu al! Wat hebben ze een plezier met elkaar! Okee, ze kunnen ook al heerlijk ruziemaken, maar dat plezier is er veel vaker. Een klein kiekje om het te bewijzen:

... toen Jonathan zijn kleine zusje leerde lopen (ze kon het nog niet zelf!;-))

Wat vliegt de tijd zeg. Ik zat de afgelopen weken foto's te bekijken van m'n kleine meid, voor haar fotoalbum. En wat is het geweldig om al die leuke momenten terug te zien. Van klein baby'tje dat na een supersnelle bevalling op de buik van haar mama werd gelegd, naar mollige dreumes, naar slanke peuter. Altijd al veel en lang haar, en na twee jaar groeien (en maar een keer een klein beetje geknipt) komt het al tot halverwege haar rug! Klein van stuk blijft ze, maar dat hoort geloof ik bij onze kids (behalve Thijsje). Ik kreeg zin om een collage te maken van twee jaar leuke foto's:

Vandaag ging ik met Jonathan de stad in om nog een kleinigheidje voor z'n zusje te kopen. 't Viel niet mee om hem op een meisjescadeautje te laten focussen in plaats van op stoere jongensplaymobil;-). Maar het is gelukt! En zo hebben mama en Jonathan meer voorpret dan kleine Christy. Maar dat zullen we zaterdag goed maken!

Lentegroei

2010-03-11T20:25:00.000+01:00

Drie weken geleden heb ik met Jonathan zaadjes geplant. We wonen vlak naast de Aldi en daar hadden ze pas zaadjes voor 89 cent per soort. En ja, 10 geraniums voor 89 cent heb ik nog nooit ergens kunnen kopen. Dus dat was wel leuk om te proberen;-) Maar ik kocht ze vooral omdat het zo leuk is om samen met de kids te doen. Binnen een paar dagen kwamen ze al uit en inmiddels groeien ze hard! Alle tien de geraniums zijn opgekomen en heben nu al vier blaadjes. Er waren 40 viooltjeszaadjes, maar ik denk niet dat ik al veertig plantjes heb. En nog eens 100 zaadjes van kleine witte bloemetjes. Er zijn er geen 100 opgekomen, maar toch al aardig wat!

En toen kochten we afgelopen weekend ook nog tomaten- en vlinderbloemzaadjes erbij. We hebben de smaak te pakken! En ja hoor, de vlinderbloemen beginnen ook al te groeien (middelste foto)! Wat leuk zeg, en heerlijk om te zien. De miniplantjes staan op de slaapkamer van mijn lieffie en mij. Deels omdat het samen met de woonkamer de meest zonnige plek in huis is. Maar vooral omdat ze in de woonkamer doodgeknuffeld zouden worden;-)
Dus gaan we elke avond voor het slapen gaan samen bij de plantjes kijken. En zo zie je ze letterlijk groeien!

Heerlijk, dat lentegevoel wat je daarvan krijgt. Ik ben erg benieuwd hoe ze het verder gaan doen..

En hier nog even een pracht lentemeisje met een nieuwe haar'dracht';-)
Jonathan zei: mama, Christy heeft twee oortjes!

Avondje alleen

2010-03-10T22:27:00.001+01:00

Wat doe ik zoal op een avondje zonder manlief.... veel dromen en denken;-)

De kids in bed leggen
De 'ontplofte granaat' speelgoedberg opruimen
Vaatwasser aanzetten, keuken opruimen
Me lekker op de bank nestelen
Voor het Journaal
Met laptop op schoot
Ai er stond nog een bus pringles van de aanbieding... die heb ik ook aangebroken helaas..
Een beetje Spideren (Spider Solitaire expert) Niet dat ik daar nou zo'n expert in ben, maar zo heel af en toe win ik eens;-)
Lekker snuffelen op Marktplaats
M'n favoriete blogjes lezen en hyves bekijken
Vacatures snuffelen - tegenwoordig helaas een dagelijkse bezigheid
Snuffelen naar mooie stofjes voor mijn grote project van dit jaar: ik ga een (hopelijk;-)) megafantastische foto-quilt-sprei maken voor op ons bed - voor in onze slaapkamer met een nieuwe look (uhh... die nieuwe look komt in het najaar). Wie de film Stephmom kent, weet wat ik wil maken. Niet precies die natuurlijk; in m'n eigen stijl, maar ooit, lang geleden is het idee geboren en nu werk ik er naartoe. Nu nog een manier bedenken om een aantal foto's op stof te (laten) drukken of stickeren.
O ja,... ik heb fantastische stofjes en kantjes gevonden en besteld. Wanneer zal ik eens gaan beginnen....?;-) Misschien de volgende avond dat manlief er niet is!

'Een hele stoute meneer' of het inzicht van een kind..

2010-03-09T15:29:00.000+01:00

mama is aan het computeren en jonathan kijkt mee. we zien een foto van Geert Wilders

... 'mama, dat is een hele stoute meneer he...?'

(!!!)

Misschien niet heel opvoedkundig correct, maar wel heel eerlijk volgens mama's mening:

... 'Ja ventje, dat is een hele stoute meneer...'

Het 'rijk' alleen

2010-03-05T23:10:00.000+01:00

Mijn lieffie is een nachtje weg. Deze week waren zijn opa en oma 60 jaar getrouwd (!) en dat moet natuurlijk gevierd worden. Vanavond. Met drie ukkies op pad zo 's avonds laat als ze allemaal horen te slapen zagen wij niet echt zitten. Vandaar dat hij met z'n papsie op stap is vanavond. En aangezien ze morgenochtend om 6 uur naar Belgie willen vertrekken om een weide bij z'n zusje te omheinen, blijft hij weer eens ouderwets bij z'n pappie slapen. En dus hebben mama Jes en de kids het rijk alleen. Bah;-)

Ik vind het maar niks hoor.

Tuurlijk, een avondje een 'Jesje-film' kijken zoals mijn schat het noemt, is best leuk. Op romantische komedies zit hij niet echt te wachten. Ik wel dus dat heb ik vanavond eerst maar eens gedaan. En na de film werd Thijsje wakker. En da's dan gelijk het nadeel van een echtgenoot die niet thuis is: ik kan hem niet vragen om ff naar boven te gaan... dus ging ik;) Gelukkig ligt het ventje inmiddels weer onder de wol en kan ik hopelijk zo ook gaan slapen tot een uurtje of half acht morgenochtend. Hoop ik;-)
In een groot ruim bed!

I miss him... gelukkig maar voor even. Kan ik vast weer oefenen voor als hij in het najaar veertien dagen naar Noorwegen gaat om te vissen.

Deze week kreeg ik een fantastische bos bloemen van hem... met de meest mooie roze rozen die ik ooit heb gekregen:-) Een kleine 'bloem'lezing:

Lente!

2010-03-04T13:43:00.001+01:00

... zo voelt het als je dat heerlijke zonnetje ziet:)
Samen met Jonathan heb ik diverse zaadjes geplant (o.a. geraniums en viooltjes) en elke dag gaan we samen kijken hoe ze opgroeien. Nou, in anderhalve week tijd hebben we al een indrukwekkend resultaat! Heerlijk als ze zo in het zonnetje staan en als je ze elke dag groter ziet worden:)

We krijgen echt zin om lekker naar buiten te gaan - lekker spelen in de tuin (terwijl mama de ramen voor het eerst in driekwartjaar tijd eens wast;-)), rondjes crossen op de tractor en het driewielertje over de 'rotonde' in de tuin...

Van zulk weer knap je helemaal op! Hoe meer zon hoe vrolijker mijn stemming, hoe vrolijker de kids (want ze kunnen buiten spelen) en hoe gezelliger in huis, lijkt het wel;-)

Joepie:)

Boos op mezelf

2010-03-02T21:13:00.000+01:00

Iedereen die mij een klein beetje kent, weet dat ik erg enthousiast ben. Als ik iets leuk vind (en dat is best snel zo;-)), dan ga ik er al snel helemaal voor.
Je moet me al iets beter kennen om te weten dat dat ook precies andersom het geval kan zijn. Pas hebben we ons met onze huisgroep weer eens verdiept in de temperamenten en het is allemaal zooo herkenbaar - in dit geval even de negatieve eigenschappen... Als een echte sanguinicus kan ik nogal eens verschillende stemmingen hebben en als een echte melancholicus kan ik vreselijk met dingen zitten, erover tobben en malen en het erg moeilijk vinden om pragmatisch verder te gaan.

Sinds mijn functioneringsgesprek heb ik bijzonder veel moeite om nog enthousiasme voor m'n werk op te brengen. Al werk ik maar tien uur per week, ik tel zo'n beetje de minuten! En aangezien ik vreselijk veel vakantie-uren per jaar heb, knabbel ik er de laatste weken ook nogal eens een uurtje vanaf omdat ik gewoon lekker even naar buiten wil; weg van m'n werk.

En daar kan ik zo boos van worden! Zo wil ik niet zijn en zo wil ik niet werken! 't Is ook niet zo dat ik m'n werk nou zo vreselijk vind, maar wel de manier waarop alles gaat. En het gebrek aan collega's (of baas;-)) om eens tegen te praten... iemand die echt interesse in je heeft, hoe het met je gaat, hoe je je werk doet enzo. Ik kan daar gewoon niet tegen. Al sinds ik er werk - nu al ruim drie jaar is dat iets waar ik tegenaan loop, maar de ene keer heb ik er meer last van dan de andere keer. En vandaag voelde ik me gewoon eenzaam en alleen en zielig en zonder zin.

En buiten was het stralend weer.

Dus ben ik lekker tussen de middag er van tussen gegaan. Kids nog lekker bij de oppas, mama Jes even gewoon boemelen in de stad, lekker in de kringloopwinkel kijken, een paar leuke kleine uitverkoopdingetjes gekocht voor de kids (de meest schattige wintercrocs voor Christy voor maar drie en een halve euro;-)), en vooral gewoon lekker slenteren en niet aan werk proberen te denken.

Dat was lekker en dat kon ik even goed gebruiken. Maar toch, zo aan het eind van de dag, zit ik hier niet blij op de bank te zijn. Ik baal ervan dat ik me zo laat beinvloeden door hoe ik me voel op m'n werk en door m'n baas. Ik wil zo niet werken. Ik wil gewoon m'n werk met plezier en enthousiasme doen! Ja ik kijk hard om me heen, maar zo makkelijk is het niet. En meestal is mijn 'baalstemming' op m'n werk na een dagje wel weer voorbij. Dit keer niet. En dus word ik boos op mezelf.

... Misschien komt het ook allemaal wel een beetje omdat ik steeds meer foto-opdrachtjes lijk te gaan krijgen. Misschien nog een paar bruiloften van de zomer... dat laat me dromen van andere dingen, ander werk,... maar voorlopig zijn die dromen nog ver weg en onrealiseerbaar...

... dus tijd om mezelf maar eens een flinke schop onder m'n achterste te geven en donderdag toch in elk geval m'n uren vol te maken op m'n werk. Met een beetje enthousiasme;)

De binnenspeeltuin!

2010-02-28T21:54:00.000+01:00

We hadden er al wel over gehoord, maar waren er nog niet geweest. In de binnenspeeltuin. Maar op deze regenachtige zondagmiddag vroegen vrienden ons mee en het was een uitgelezen gelegenheid met dit weer. 't Enige nadeel was dat half Nederland hetzelfde dacht:-)

Maar wat vonden de kids het leuk zeg! Heeeerlijk hebben ze zich vermaakt, zelfs kleine Thijs. Hij vond het helemaal niet erg om een slaapje over te slaan.
Heerlijk zo'n kindvriendelijke speeltuin waar ze zich nauwelijks pijn kunnen doen en waar zelfs de kleinste veel plezier beleeft. De kiekjes spreken wel voor zich;-)

Christy gaat 't liefst haar eigen gangetje... lekker rondstruinen en zelf bepalen wat ze leuk vindt. Ballen bijvoorbeeld! Zoveel mogelijk ballen proberen vast te houden. (En woest worden als ze elke keer weer uit je handen vallen;-))

.. en al die leuke glijbanen.......

Super sunday!

Schoonmaakwoede

2010-02-26T23:28:00.000+01:00

Mijn lieffie houdt van schoon en opgeruimd...
en als ik ergens slecht in ben, is het om dat zo te houden.

Ik laat het allemaal zo snel versloffen. En daar baal ik van, maar mijn lieffie nog veel meer. En zo knettert het af en toe eens.
Het helpt wel, want dan weet ik weer dat ik het niet alleen maar (probeer te) doe(n) omdat het moet en omdat ik dan een mooi, netjes en schoon huis heb, maar ook (en misschien wel vooral)omdat ik daar mijn lieffie blij mee maak.

Sinds ik drie kids heb, ben ik wat dat betreft soms echt wel de kluts kwijt. Beneden de boel aan kant houden gaat best goed. Maar boven...? Tussen 10 en 17.00 uur slaapt er altijd iemand boven. Dus dan kan ik niet zoveel. Ja, de was ophangen:-) En aangezien wij van het langzame opstarten zijn 's ochtends, heb ik tussen 9 en 10 uur om boven bezig te zijn. Of om weg te gaan voor boodschappen.

Dat heb ik gisteren maar eens geanalyseerd. Nu weet ik waarom het nooit lukt. Omdat ik niet stil sta bij dat ene uurtje per dag. Dus het goede voornemen was: dat uurtje 's ochtends moet ik eens gaan proberen uit te buiten. En dat valt niet mee voor een slow starter;-)
Ik ga zien de komende weken of het beter zal gaan in ons huussie.

Ik ben wel benieuwd hoe alle andere mamalezers met dit soort troubles omgaan... of misschien hebben jullie wel heel goede methodes of trucs?;-)

Het is zover!!

2010-02-24T13:25:00.000+01:00

Jaja... hij is acht en een halve maand en hij staat!!!!!!!!!

groetjes van een beretrotse mama Jes

En nog een paar fotootjes...

2010-02-23T20:31:00.000+01:00

Zondag deden we het nog eens dunnetjes over op de Edese hei... we hadden een zussendagje en gingen kijken of we lammetjes konden bewonderen...
De lammetjes waren er wel, maar ze mochten niet bezichtigd worden vanwege overheidsmaatregelen tegen de Q-koorts ofzo. Erg jammer. Maar... we hadden genoeg lol met elkaar:-) Die zussendagen zijn voor herhaling vatbaar!

... O ja,... een kleine quiz voor de liefhebber: zet ze eens van oud naar jong?

... o ja,... en verder was het natuurlijk ook een geweldig weekend voor de echte schaatsfans! Mijn zusje en ik hebben het klaargespeeld om zaterdagnacht op te blijven voor het schaatsen, en zo konden wij even na 3 uur 's nachts genieten van de fantastische rit van Mark Tuitert. Precies degene die ik het zo gegund had:-)

Helaas was ik zondagavond wel te moe om dat nog eens te herhalen, dus heb ik helaas niet live kunnen meegenieten van Ireen...

Voorjaarskriebels?;-)

2010-02-23T19:54:00.000+01:00

Wat was het lekker weer dit weekend... mijn zusje was bij ons aan het logeren, dus konden we rustig Thijsje in z'n bedje laten bij z'n papa en met de andere kids het bos in en de hei op. Wat hebben we genoten zeg... meteen heb ik weer voorjaarskriebels;-)
Hieronder een paar kiekjes... er volgt nog meer;-)

Plezier

2010-02-17T21:52:00.000+01:00

Als de helft van je huishouden ziek of niet lekker is (dinsdagmiddag) en de middag dreigt te ontaarden in een grote huil- en driftpartij... dan is het tijd voor een oplossing. En we vonden... een speelgoeddoos! Wat kun je daar leuk in zitten zeg;-) Al snel kwam er een tweede doos en daarna een derde doos. En daar zaten ze naast elkaar. En wat hadden ze een plezier! (En papa en mama ook;-))

... plezier voor een kwartiertje dan...

Al een stuk beter

2010-02-16T21:38:00.000+01:00

... vannacht mochten we doorslapen tot half acht vanmorgen - zonder ook maar 1 break! Dat bleek alvast een goed teken:-)

... vanmorgen aan het eind van de ochtend nam ik me stellig voor om na haar middagslaapje met Christy naar de dokter te gaan. Maar nadat ze heerlijk drie uur heeft liggen pitten werd ze zowaar weer als vanouds kletsend en lachend wakker! En dat bleef ze lekker de rest van de dag doen. Geen verhoging meer, geen pijn meer, geen huilen meer.... joepie ze is beter!

Ook Thijsje wilde eindelijk weer eens lekker slapen vandaag en ging vanavond zonder al te veel problemen slapen...

... Maar nu is mijn lieffie ziek! 't Begon vanmorgen toen hij wakker werd en zieke lieffies zijn erg zielig... Nee, hij voelt zich serieus echt niet lekker en heeft een dagje bankhangen achter de rug. Nu ligt hij lekker in z'n nestje, zit ik eens rustig beneden zonder kindjes om me heen en ga ik maar eens lekker naar de 500 meter schaatsen kijken, nadat ik net heb mogen genieten van het kunstrijden.

We gaan het lekker rustig aan doen de komende daagjes. En als 't ziekenboeg blijft, heb ik misschien wel een excuus om donderdag de kaakchirurg af te bellen die me van m'n laatste twee verstandskiezen af zou 'helpen';-)

Huize ziekenboeg en/of huilkindjes

2010-02-15T21:48:00.000+01:00

't Is niet altijd even gemakkelijk te onderscheiden... is 'ie nou ziek en zielig of vindt 'ie zichzelf zielig en is 'ie niet ziek? Mijn kleine Thijs eigenwijs (ja ja,.. die tweede naam zit hem als gegoten!) heeft geen zin meer in slapen. Was dat 'vroeger' alleen 's avonds het geval.. nu ook overdags. En maar huilen en jammeren. Even uit bed is hij vrolijk, maar beneden jammert hij lustig door. Dus dan toch maar weer naar bed proberen. Alwaar hij dan uit volle borst verder brult. Gisteren waren we 's avonds even aan het eind van ons latijn. Want we hebben ook een ziek Christy'tje (lees verderop), dus we waren al flink afgepeigerd. Thijsje leek ook ziek te zijn, kreeg een paracetamol. Verder dronk hij keurig zijn fles en had hij ook z'n luiertje vol gepoept voor het slapen gaan, dus verder kon het niks zijn... toch?;-) Dus de hardvochtige papa en mama lieten het ventje een kwartier lang uit volle borst krijsen. Toen ging papa hem heel even troosten en daarna viel 't schatje braaf in slaap! Joehoeeee! Onze vrije avond begon om half tien;-)

Vandaag overdags probeerden we dezelfde tactiek, maar dat mocht niet echt baten. Vanavond is mijn lief er niet. Dus nu ben ik alleen in de ziekenboeg en schrijf ik dit blog terwijl ik mijn Thijsje een kwartier laat brullen. 't Kan luchtig klinken in dit blogje, maar ik vind het eerlijk gezegd vreselijk moeilijk.... hopelijk slaapt 'ie snel.

Christy is wel echt ziek, de arme schat. Of in elk geval: ze heeft pijn. Zaterdagnacht begon het huilen en zondagochtend constateerden we een 'loopoor'... dat was dus een oorontsteking. Maar daarmee was het niet voorbij. Het oor doet nog steeds zeer, ze heeft regelmatig koorts en ze leeft op zetpillen.
Vandaag was 't echt zielig! Vanmorgen speelde ze nog wel lekker, maar na haar middagslaapje begon de ellende. Paracetamol was uitgewerkt en ze huilde alleen nog maar. Na vanalles geprobeerd te hebben (deze lieverd laat zich niet zo makkelijk troosten - haar hele leven al niet), bleek de enige oplossing een nieuwe paracetamol rond vier uur. Daar kikkerde ze flink van op; ze at zelfs een bordje appelmoes (;-)) leeg, plus toetje en ging vrolijk slapen om half zeven.
Maar helaas, om half acht was de paracetamol weer uitgewerkt! Huilend werd ze wakker, mocht ze mee naar beneden en bleef maar huilen op mijn schoot. Af en toe echt een beetje kronkelen van de pijn, maar ik kon niet ontdekken waar de pijn nou zit... zo zielig! Ik heb niet het gevoel dat haar oortje haar laat kronkelen van de pijn. Ik dacht meer aan haar buikje, maar weet niks zeker. Gelukkig werkte het volgende paracetamolletje weer na een paar minuutjes, en uiteindelijk ging ze rond half negen weer naar bed en slaapt ze. Ik hoop voor haar (en ja, ook voor onszelf natuurlijk) dat ze vannacht lekker doorslaapt.

En dan morgen maar naar de dokter als het nog niet beter gaat...
Zo lastig,... ondanks dat Christy heel erg goed kan praten voor haar bijna twee jaartjes, kan ze nog niet uitleggen of en waar ze pijn heeft...

Nou, nu maar snel naar mijn nog immer brullende Thijsje..
wat duren avonden dat je er alleen voor staat soms lang....

Schaatsfan

2010-02-14T23:08:00.000+01:00

... ik weet niet of ik ervoor op ga staan, maar langer opblijven doe ik zeker: schaatsen!
Vroeger thuis waren we met z'n allen al fan en zaten we aan de buis gekluisterd om naar Bart Veldkamp, Falko Zandstra, Rintje Ritsma, Gianni Romme en al hun opvolgers te kijken...
Toch ben ik niet alleen fan van de Hollanders,... er zijn van die schaatsers die je ook gewoon de winst gunt, zo waren daar vroeger Johan Olav Koss, Adne Sondral, later onze halve Nederlandse Anni Friesinger;-). Ik ben niet zo'n echte fan van Sven,... o wat had ik het ook gegund aan Bokko of Fabris, maar vooral aan Bob de Jong. De man waarover bijna niemand praat, maar die al zoooo lang zoooo goed rijdt!
Maar natuurlijk heb ik ook genoten gisteren van de winst van Sven.

En nu zit ik te wachten op de Nederlandse vrouwkes voor de 3000 meter. Hoewel ik daar niet zulke hoge verwachtingen van heb;-)

Mijn lief is ook een aardige fan geworden in de loop van de jaren dat we samen zijn. Wel grappig, want hij had er helemaal niks mee... nu kijkt hij vaak gezellig mee! En ook Jonathan. Die doet z'n cars-sloffen aan, buigt z'n rug, doet z'n handen achter z'n rug en 'schaatst' de hele kamer door. De dramatische val van Marianne Timmer een paar maandjes geleden maakte veel indruk op hem: hij heeft die hele dag de val nagedaan!!

Ook nu, elke keer als er schaatsen op de buis is, gaat hij er samen met mama wel even voor zitten. Natuurlijk houdt hij het nog niet zo lang vol als ik, maar ik vind het wel erg grappig!

Nou, Groenewold gaat beginnen op het slechte ijs. ik ben benieuwd!

Even klaagzangen

2010-02-11T22:05:00.001+01:00

Soms lijkt het een maandelijks terugkerend euvel... altijd rond dezelfde tijd in m'n cyclus ofzo;-) Maar vandaag had ik weer eens een ouderwetse baaldag op m'n werk. En ik heb nu gewoon even zin om te klaagzangen. 'Zap' maar weg als je er niet tegen kan;-)

Vorige week had ik een functioneringsgesprek, wat op zich heel goed verliep. Alleen had ik een aantal taken (het bijhouden van onze website) wat veronachtzaamd. En dat werd door mijn baas duidelijk vermeld in het verslag. Maarja, niets over de oorzaak daarvan! De oorzaak is dat het stervensdruk is geweest voor mij, omdat ik een uitbreiding van m'n takenpakket heb gekregen, ons bedrijf een overname heeft gedaan dat een hele verandering in hun huisstijl teweeg bracht - die ik mocht maken en zo nog een aantal dingen meer. En dat allemaal in 8 uurtjes per week, want meer mag ik niet werken, behalve in uiterste nood.

En nee, ik werk niet langzaam of inefficient... ik doe het namelijk dubbel zo snel als de persoon die het voor me deed. En dus dubbel zo goedkoop voor ze.

Maargoed; in het verslag kwam het over alsof ik ernstig tekortgeschoten was. Dus daar was ik het niet mee eens en ik stelde een wijziging voor. En daar was zij het weer niet mee eens. En ik kreeg deze mail.... met mijn eigen blogcommentaar tussendoor.

Jessica, (normaal is haar aanhef heel wat vriendelijker!)

Het is toch wat anders geworden. Ik heb opgenomen dat het heel druk voor je is geweest ivm verlof/uren/BARN. Dat moet voldoende verzachting zijn, want eigenlijk zijn alle acties die we vorig jaar hebben afgesproken niet nagekomen.

Als ik kijk naar mijn werk, dan werk ik/krijg ik betaald voor 40 uur, en heb ik werk voor 50. (Ja, maar ik werk 8 en heb werk voor minstens 20 uur!) Dat betekent dus altijd een afweging maken of je zaken wel/niet doet en hoeveel tijd (mate van detail) je erin kan/moet stoppen. Dat is voor de preciezelingen onder ons een heel vervelende afweging. Ik doe het werk al dubbel zo snel als mijn voorganger. Moet ik er nog minder tijd in stoppen? Moet ik lelijke nieuwsbrieven vol fouten gaan uitgeven? Ik ben precies en snel. Wees blij met iemand die dat allebei tegelijk kan zijn.
Meer tijd is echt niet de enige oplossing. Het moet een wisselwerking zijn tussen (in)plannen en je realiseren dat er bepaalde zaken nu eenmaal moeten gebeuren, linksom of rechtsom. Ja en als ik nou ook de tijd zou krijgen om die bepaalde zaken die echt moeten gebeuren te doen, zou dat fijn zijn. Met mijn planning is niks mis... ik werk elke dag dat ik binnenkom van half tien tot half twee zonder pauze, en meestal zonder stoppen.

Het document ligt op je bureau, of je dat wil tekenen, desnoods alleen voor gezien.

Na zo'n dag als vandaag denk ik: en zodra ik een nieuwe baan heb, ben ik weg! En toevallig zag ik vandaag een toffe vacature. En ga ik morgen een heeeeele goede brief schrijven. En daar ben ik heel goed in, al zeg ik het zelf.

Misschien ben ik verwend bij mijn vorige werkgever (de politie) en mijn vorige baas bij dit bedrijf. Daar had ik bazen die moeite voor me deden. Die zowel mij als het werk dat ik deed, belangrijk vonden. En die het belangrijk vonden dat ik het naar m'n zin had, omdat ze niet wilden dat ik zou vertrekken.
Mijn baas is een directiesecretaresse. Die hoort ook helemaal geen baas te zijn van een communicatiemedewerker, maar zo zie je meteen hoe de directie naar mijn functie kijkt. En zij is gewend om ja en amen te zeggen als haar baas iets van haar wil. Ik niet. En zo ben ik ook niet. En zo wil ik ook niet zijn.

En ja,... ik zou (misschien) best voor mezelf willen beginnen - ooit, maar daar heb ik (nog) niet genoeg kwaliteiten voor. Bovendien werk ik eigenlijk graag met mensen om me heen. Of in een team. Kortom.... ik blijf nog wel even zoeken. Dat doe ik al een paar jaar en dat blijf ik doen zolang als nodig is. En tot die tijd hou ik het vast nog wel uit.... tenslotte ben ik maar een week per maand ongesteld....... :-)

Bijzonder

2010-02-10T20:23:00.000+01:00

We zijn aan het eten. Jonathan heeft net een stukje van Bambi gekeken - zijn lievelingsfilm.
"Mama, dan zegt Bambi's papa toch: 'Je moeder kan niet meer bij je zijn. De mensen hebben haar meegenomen. Nu moet je dapper zijn. En leren op eigen benen te staan.' En dan gaat z'n papa hem troosten he...?"

Ik ben even heel stil. Kijk mijn Lief eens aan of hij het ook goed gehoord heeft. Jonathan heeft zojuist een heel lang citaat uit de Bambi-film, misschien wel de langste uit de film, zomaar even verteld uit zijn hoofd!

Onvoorstelbaar.... hij is nog maar 3!

't Is een bijzonder kind, en dat is het!

Garfield.... mopper de mopper

2010-02-09T21:21:00.000+01:00

We hebben een nogal eigenwijze poes - Garfield. Als het zomer is, en hij in de schuur in zijn mandje mag slapen, wil hij het huis niet uit. Als het winter is, en steenkoud, krijgen we hem 's avonds het huis bijna niet binnen!

Vandaag moest ik een lange dag werken, dus ik besloot dat het wel erg koud was voor de poes in de vrieskou. We hebben een kattenbak binnen, ik deed zijn favoriete voer in z'n bakje zodat hij graag binnen zou blijven en ging de deur uit met de kids.
Om vier uur kwam ik weer thuis. Ik wilde nog ff snel boodschappen doen en wat opruimen voordat ik de kids zou ophalen. Maar... ik rook iets. Het rook naar Garfields eten. Normaal heeft hij dat binnen een paar minuten naar binnen geschrokt; gelukkig voor ons reukorgaan. Vandaag niet dan?

Jawel... z'n bakje was leeg.

Wat was het dan?
Oeps, midden in de kamer op de vloer gekotst. Yakkie! Snel opruimen dan maar.

Maar die geur, die blijft maar. Waar komt het dan nog meer vandaan?

Een korte zoektocht leverde het rampenscenario: de convectorput!! (verwarming in de grond met een roostertje erboven) Daar bovenop gekotst, spuug natuurlijk naar beneden gevallen... lekker ingedroogd en ingebrand bij de verwarming... een vreselijk onwelriekend iets. En verschrikkelijk om schoon te maken!

Dankjewel hoor, Garfield!
.... daar ging m'n boodschappen halfuurtje....

Award nr 2;-)

2010-02-08T22:29:00.000+01:00

Dankjewel San;-)
Lijken alle awards op elkaar ofzo?.... deze lijkt verrassend veel op de vorige, qua 'opdrachten'. Maargoed; ik vind 'm wel grappig, dus vooruit... eens kijken of ik nog wat geheimen kan opdissen.

Het is een van mijn grote dromen om een camper te hebben, zo'n grote zespersoons, en dan heerlijk elke keer wanneer we zin hebben instappen en wegwezen! We gingen er eigenlijk voor sparen, maar dat schiet nog niet zo hard op. En er zijn nog zoveel andere dingen waarvoor we willen sparen die we nog moeten doen in en om ons huis enzo... dus ik ben bang dat het nog wel wat jaartjes zal duren voordat de camperdroom ooit realiteit wordt.
Ik ga (zeer waarschijnlijk) voor de tweede keer in mijn leven meewerken aan een boek! Klinkt wel stoer he... de eerste keer was ik medeschrijver van het boek 'Jong - jongeren vertellen hun verhaal', n.a.v. het EO-programma 'Jong'. Nu wordt het een boek van mijn vader en nu ga ik niet schrijven maar eindredacteur spelen en de opmaak doen. Lijkt me een superuitdaging!
Ik ben al een jaar in mijn hoofd bezig met de grote make-over van onze slaapkamer. In het najaar gaat mijn schat waarschijnlijk vissen in Noorwegen met een vriend en dan gaat het gebeuren: dan ga ik proberen om onze slaapkamer te 'make-over-en' in tien dagen tijd... ik hoop dat 'ie in het echt net zo mooi wordt als in m'n dromen:-)
Ik ben 30. (brr;-)
Ik ben een echte schaatsfreak (kijken dan...), dus ben van plan om tijdens de Olympische Spelen op te blijven voor een paar wedstrijden... maar gezien mijn huidige staat ben ik bang dat 't bij streven blijft.
Ik ben de middelste van vijf zussen. Ja, geen enkele broer en het was heerlijk thuis! Maar de middelste zijn heeft zowel z'n voor- als z'n nadelen hoor...
Ik hou ervan om voor mensen te koken en samen met gasten te eten. Als we een vergadering hebben bij ons thuis, wordt er eerst samen gegeten. Als we huisgroep hebben bij ons thuis (elke twee weken), eten we eerst lekker samen. Als iemand op visite wil komen 's middags of 's avonds vraag ik meestal of 'ie mee eet: zoo gezellig en ontspannen.....

Goed, dat waren er al weer zeven:-) Alle mensen die ik zou willen nomineren voor deze award zijn het allang, dus ik geef 'm niet meer door...

Heerlijk Hollands Hapje;-)

2010-02-05T20:45:00.000+01:00

't Was koud en nat deze week. En daarom was ik in de stemming voor gewoon lekker Hollands: erwtensoep. En boerenkool, maar daar gaat deze blog niet over;-)
Mijn moeders erwtensoep was altijd de lekkerste die ik maar kon denken. En waar dat 'm nou in zat? Daar is maar 1 toverwoord voor: Boerenmetworst. Heerlijke heerlijke boerenmetworst. En rookworst natuurlijk, maar dat doet bijna iedereen erdoor;-)

Dus je begint met ongebakken worst...

... en als je die dan even 'lekker' uitbakt, zie je hoe schrikbarend vet hij is. Nou ja, 1 troost: dat krijgen we alvast niet meer binnen;-) (Voor wie wel heel erg schrikt van al dit vet: dit komt van wel vier boerenmetworsten hoor...)

En als ze dan lekker knapperig en uitgebakken zijn, gooi je ze in de soep. En dan heb je toch echt de heerlijkste erwtensoep die er bestaat;-). Die worsten hebben echt een heerlijke smaak en geven je soep gewoon een speciaal tintje!

En Thijsje....? Dit vindt het geweldig als hij bij mama in de keuken mag zijn. uhhhh.... schommelen;-)

Regen uit de hemel

2010-02-02T16:15:00.000+01:00

... zo voelde het voor mij vandaag...
wat een dag. Eerst was er een feestelijke bruiloft. Altijd weer prachtig om twee mensen elkaar trouw te zien beloven, vol enthousiasme en liefde.
Heel apart ook, want als je gratis trouwt is de plechtigheid ook met een minuut of vijf voorbij. Binnen een half uurtje zaten we weer thuis bij het bruidspaar aan de koffie, champagne voor de liefhebber, en slagroomtaart.

En... vanwege de regen besloten we de fotoreportage op een andere dag te doen.

Dus... vanwege de regen was ik precies op tijd terug om in een ruk door naar Miriams begrafenis te gaan.

Tears from heaven... de regen weerspiegelde onze stemming. Maar de regen was een geschenk uit de hemel voor mij.

... Wat was het een mooie, emotionele dienst. Wat me heel erg raakte waren de persoonlijke verhalen van familie en vrienden die over Miriam vertelden... en de mooie liederen die JK had uitgekozen. Over eentje heeft Zeeuwse Mama al geschreven... ik noem een andere:

Wat een liefde

(...) Bij U vind ik troost, bij U kan ik huilen
In U vind ik rust, in U kan ik schuilen, in U
U neemt mij in uw armen en droogt mijn tranen af,
wat een liefde!

... en dat ik steeds terug mag komen, ook als ik ver ben afgedwaald,
en U mij altijd wilt vergeven wanneer ik heb gefaald.
... dat is liefde
... U bent liefde!

Helemaal aan het eind van de dienst bedankte JK een heleboel mensen die er voor hem en zijn gezin zijn geweest. En toen zei hij iets wat me heel diep raakte.
Hij zei dat Miriam dit niet wilde. Dat ze, als ze had mogen en kunnen kiezen, een heel ander leven had gehad, zonder borderline, zonder destructieve neigingen, zonder dit einde.

Zo waar! Ik heb een aantal mensen horen zeggen dat dit was wat Miriam wilde. Nee, dit was niet wat ze wilde... dit kwam door haar ziekte.

Maar nu heeft ze die ziekte niet meer. Nu is ze Thuis en daarom vond ik het zo mooi dat we bij haar graf het lied 'Genade zo oneindig groot' zongen... met als laatste couplet:

Als ik daar in Zijn heerlijkheid mag stralen als de zon
dan prijs ik Hem in eeuwigheid dat ik genade vond!

En zo is het.

We zijn nog lang gebleven. Veel praten, dingen met elkaar delen. Heel bijzonder vond ik het gesprek dat ik aan het eind had met een vriendin van Miriam, M. We kennen elkaar helemaal niet; hebben elkaar zelfs nog nooit gezien. Maar we weten van elkaar en we weten dingen over elkaar door Miriams weblog. We hebben over elkaar gelezen;-). En daarom was het tof om met elkaar te praten en ervaringen met Mir uit te wisselen...

Lieve, lieve Mir.
Op je begrafenis heb ik nog weer wat meer van je gezien en leren kennen... En ik heb zoveel mensen gezien die van je houden en die je missen... Ik voel me wel verdrietig omdat ik zo graag je vriendin wilde zijn, er voor jou wilde zijn, maar dat dat niet is gelukt. Toch ben ik blij en dankbaar voor alle momenten die we wel samen hebben gehad. Ik ben blij dat ik je af en toe heb kunnen helpen met de kids, ik heb zo genoten toen jullie bij ons kwamen om te bbq'enen Jonathan en Jamison zo heerlijk samen aan tafel zaten te genieten. Ik ben blij met de omhelzingen die we elkaar de afgelopen jaren hebben gegeven toen het nog kon... die ene keer ook dat ik je vertelde dat ik zo gelukkig was dat je er nog was, dat jouw poging om er niet meer te zijn mislukt was. Je was zo geliefd, je bent zo geliefd door zoveel mensen... en nu word je zo gemist... nu kan ik je niet meer omhelzen... maar dat ga ik doen als ik later ook Thuis kom.

Liefde

2010-02-01T13:25:00.000+01:00

Op moeilijke momenten, zoals deze afgelopen week, ben je je er wel weer eens dubbel en dwars van bewust hoe gezegend we zijn; en hoe blij we mogen zijn met elkaar. Er gebeurt de laatste tijd veel om ons gezinnetje heen, met vrienden, bekenden, in de kerk... en elke keer als mijn schat en ik dan samen zijn geven we elkaar een extra dikke knuffel en beseffen we eens te meer dat niets vanzelfsprekend is, maar dat we dolgelukkig zijn samen en er alles aan zullen doen om dat te blijven.

En als ik dan afgelopen weekend zomaar even wat kiekjes schiet van mijn gezinnetje, onderstreept dat mijn verhaal alleen maar... wat hou ik toch ontzettend veel van ze allemaal!

Op dit lied liepen mijn schat en ik de kerk binnen toen we gingen trouwen... Wat een mooie tekst en wat mooi gezongen... dat is Gods liefde! Daar kan die van ons niet aan tippen, maar gelukkig is Zijn liefde in ons, om ons te helpen!

Love is patient, love is kind
No eyes of envy, true love is blind
Love is humble, it knows no pride
No selfish motive hidden inside
Love is gentle, makes no demands
Despite all wrong, true live still stands
Love is holy, love is pure
It lasts forever, it will endure

(Chorus) Love knows when to let go
Love knows when to say no
Love grows in the light of the Son
And love shows the world that the Son of Love has come

Love is loyal, believes the best
It loves the truth, love stands the test
Love is God sent in His Son
Love forgives all we have done

In this world where hatred seems to grow
True love goes against the flow
And becomes so hard to show
In this world where push turns to shove
We have strength to rise above
Through the power of His love
Lord, we need to know the power of Your love

(Chorus) Love knows when to let go
Love knows when to say no
Love grows in the light of the Son
And love shows the world that the Son of Love has come

Hoe groot zijt Gij!

2010-01-31T10:47:00.001+01:00

"... dan zingt mijn ziel tot U o Heer mijn God,
hoe groot zijt Gij, hoe groot zijt Gij!"

... een van de allermooiste liederen voor mij. Ooit, op het Flevo Festival, jaren geleden, ging het lied voor me leven. Gert van de Vijver beeldde het lied uit, dat hij zelf had ingezongen op band. En toen zag ik hoe groot onze God is... hoe groot zijn liefde is voor mij, voor ons. Voor Miriam, ondanks de fouten die ze maakte, de fout die ze als laatste maakte. Voor JK en zijn twee kleintjes die alleen achterblijven... Hij is zooo groot... Hij is bij ze en ik geloof echt dat ze er wel komen, hoe moeilijk het ook allemaal is.

Het is me deze week opgevallen hoeveel mensen twijfelen aan waar Miriam nu is... zoveel mensen heb ik niet gesproken na haar overlijden, maar al met vier mensen sprak ik over dit onderwerp. Iemand vertelde me dat er in de Bijbel staat dat iemand die zelfmoord pleegt geenszins in de hemel zal komen. We hebben gezocht, maar die tekst bestaat niet! Ik kan niet twijfelen aan Gods genade voor Zijn kinderen. Miriam is een kind van God, een die fouten maakte zoals wij allebei. Maar God vergeeft al onze fouten - niets is te groot voor Hem, niets was te groot voor Jezus om voor te sterven.

Ik las een stukje bijbelstudie deze week en daar werd het zo mooi verwoord:
Suicide is the unjustified killing of a human being, and is therefore forbidden in the commandments not to murder. Scripture says very little directly about suicide. However, it says much about God's character and we can certainly trust in His love, fairness and judgment.

If a man truly knows Christ, then regardless of what he does, he cannot be snatched out of his Father's hand (John 10:27, 28). Ephesians 1:13 and 2 Cor. 1:22 speak of believers being sealed in Him. Only God knew his heart if he truly was a believer. If he was, then it seems like what would have been changed by the suicide would be his fellowship with the Lord, not his salvation.

God has already forgiven our sins, past, present and future when we trust in Him as our Savior and Lord. But he wants us to confess our sins to restore fellowship with Him, as 1 John 1:9 says. A person who commits suicide, if it is instantaneous, wouldn't have opportunity to confess that sin before dying. Presumably that would mean having to confess and repent upon meeting God after death. Christ died for sins of suicide, so suicide is forgivable—but it is also tragic, unnecessary and cruel and debilitating for loved ones left behind.
(Randy Alcorn)

En hoe het allemaal precies zit, dat weten we niet. Maar daarvoor mogen we op God vertrouwen. Later, als we bij Hem zijn, worden dit soort dingen voor ons wellicht duidelijker.

Veilig in Jezus' armen

2010-01-30T16:40:00.000+01:00

... daar ben ik van overtuigd.

Vanmorgen mocht ik Miriam nog een keertje zien... wat is ze toch een mooie vrouw!
Het is echt een wonder dat haar gezicht ongeschonden is gebleven, maar zo gaf God haar dierbaren de gelegenheid afscheid van haar te nemen.

We stonden daar bij haar kist. Daar lag ze; mooi bedekt met een laken, alleen haar gezicht konden we zien. 'Ik voel dat ze veilig in Jezus' armen is', zei iemand. Ja, zo voelde ik dat ook. We zongen samen nog een lied:

Vrede van God, de vrede van God
de vrede van God zij met jou
Vrede van Hem, vrede van God
de vrede van God zij met jou

Heilige Geest, de Heilige Geest
de Heilige Geest zij met jou
Vrede van Hem, vrede van God
de vrede van God zij met jou

In Jezus' naam, in Jezus' naam
in Jezus' naam geef ik jou
vrede van Hem, vrede van God
de vrede van God zij met jou.

Een afscheid. Niet voorgoed gelukkig, maar o wat is het moeilijk! Iedereen die zoveel van haar houdt, die ze achterlaat... de vreselijke tijd die haar man tegemoet gaat; alleen met twee kleine kindjes...

De drie uren die tussen haar laatste sms'je zaten en het moment dat een agent aanbelde aan de deur, waren de meest verschrikkelijke uren die JK en zijn lieve buurtjes die hem bijstonden, hebben meegemaakt. Hopen tegen beter weten in... en dan de keiharde onvermijdelijke waarheid... Miriam is er echt niet meer. Ze is echt naar Huis gegaan - wat is er toch in haar hoofd omgegaan?

Ik ben zo blij dat ik van JK de gelegenheid kreeg om afscheid van haar te nemen...

Tot ziens, lieve Miriam!

see you in heaven

2010-01-29T14:16:00.000+01:00

it's hard to say goodbye, my friend,
but this waiting can't last forever;
sooner or later the sun must set
ending this time together.
i wish that i had one more chance
to spend another day with you,
and even though i know i can
i'll see you in heaven.

the only thing that hurts more than losing you
are all of the years of living without you.
i wanna run back to you
and show you the life i've lived without you,
'cause living without you is the only thing that hurts
more than you.

i see a picture of a little child,
standing alone, wondering where you are.
i can't believe how this child has grown,
living this life, sometimes so alone.
wishing i had one more chance
to have you hold me once again,
now even though i know you can
you'll hold me in heaven.

i've let so many years of life go by
thinking it's all worked out.
now i realize i do now
to say that it's over and let you go for now.
still, i wish that i had one more chance
to say i love you one more time,
and even though i know i can
i'll say it in heaven.

i'll see you in heaven . . .

Verbijsterd

2010-01-29T09:13:00.000+01:00

O wat schrok ik gisteren toen ik hoorde dat mijn lieve overbuurvrouwtje, zus in de gemeente, is overleden. Ze heeft er zelf voor gekozen om alvast naar Huis te gaan, veel te vroeg.
Wat moet er door haar heen zijn gegaan die laatste uren,... hoe alleen moet ze zijn geweest, opgesloten in zichzelf,...

En dan nu haar man... zo jong nog maar en met twee kleine kids van 2 en 9 maanden... nu moet hij z'n vrouw gaan begraven op de de geboortedag van hun overleden dochtertje. Je gaat er naartoe omdat je wel moet en ook graag wilt... je geeft een dikke knuffel... je praat nog wat over die prachtige meid... je hoort wat er gebeurd is... en dan moet je ze weer achterlaten en kan je alleen nog maar bidden...

Ineens besef je hoeveel je van ze houdt... dat je alles wel voor ze zou willen doen maar je weet niet wat. Machteloos. Dat ben je.

En dinsdag wordt ze begrafen. En daar kan ik niet bij zijn! Ik moet naar een bruiloftsfeest om foto's te maken... wat cru!!

Heer, geef me de kracht om er voor het bruidspaar een prachtige fotoreportage van te maken, terwijl ik in gedachten ergens anders ben en wil zijn...